باران

X

باران

ادبیات و فر هنگ وهنر امروز


	من عاشق عشق تو هستم تقد یم به خود خودت: از عشق تو اواره هر کوی و خیا بون مجنون شدم و زدم به هر دشت وبیا بون تنها با تو سا زم واین دو چشم گر یون می بینم که همه ناز می کنن با عا شقا شون مثه گر به می چرخند و می پیچن تو پا ها شون یا که اشک می ریزن و زار می زنن تو بغلاشون شا ید ناز بکنن دست بکشن روی مو ها شون ای خدا ای خدا چرا موندم از تو جدا تو کجائی ومن کجا؟ تو کجا من کجا ای خدا ای خدا هر چی هستم و هر کی هستم بدون عاشق عشق تو هستم \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه سی ام فروردین 1385 \|


	بر تو لت بر شت می گوید نخست برای گرفتن کمو نیست ها امدند. من هیچ نگفتم زیرا من کمو نیست نبو دم بعد برا ی گرفتن کار گران و اعضای سند یکا امدند من هیچ نگفتم سپس برا ی گر فتن کا تو لیک ها امدند . من باز هیچ نگفتم . زیرا من پر و تستا ن بو دم . سر انجا م برا ی گرفتن من امدند. زیرادیگر کسی برای حر ف زدن با قی نما نده بود.{برتو لت برشت} \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در سه شنبه بیست و نهم فروردین 1385 \|


	چند گفتار از اریش فروم انچه در خدمت حیا ت قرار گیرد "خیر" وانچه در خدمت مرگ قرار گیرد"شر"است. عشق به زندگی بیشتر در جا معه ای پر ورش مییا بد که در ان امنیت عدالت و ازا دی بر قرار با شد. امنیت به معنی مورد تهدید قرار نگرفتن شرا یط اسا سی ما دی برای یک زندگانی ابرو مندانه است. عدا لت "به معنی هیچکس نتواند هدف مقا صد دیگران وا قع شود. "ازادی"به معنی هر کس بتواند در جا معه عضوی فعال و مسوءلبا شد. عشق نیر وئی است که تو لید عشق میکند.نا توانی عبارت است از عجز ازتو لیدعشق. \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در پنجشنبه بیست و چهارم فروردین 1385 \|


	ما در ما در:مر دی مقا بل گل فرو شی ایستا ده بود ومی خواست دسته گلی را برای ما درش که در شهر دیگری بود سفا رش بد هدتا برایش پست شود.وقتی از گل فروشی خا رج شددختری را دید که روی جدول خیا بان نشسته بودهق هق گر یه می کرد. مرد نردیک دختررفت و از او پرسید:{دختر خوب چرا گر یه می کنی؟} دختر در حالی که گر یه می کر د گفت:می خواستم برای ما درم یک شا خه گل رز بخرم ولی فقط ۷۵ سنت دارم . در حالی که گل رز ۲ دلار می شود.مرد لبخندی زدو گفت: با من"بیا"من برای تو یک شا خه گل رز قشنگ می خرم.وقتی از گل فرو شی خا رج می شد ند مرد به دختر گفت:{ماذرت کجا ست؟می خوا هی تو را برسانم؟} دختر دست مرد را گرفت و گفت "انجا"و به قبر ستا ن ان طر ف خیا بان اشا ره کرد. مرد او را به قبر ستا ن برد و دختر روی یک قبر تا زه نشست وگل را انجا گذاشت. مرد دلش گرفت. طا قت نیا ورد به گل فرو شی برگشت دسته گل را گرفت و ۲۰۰ ما یل را نندگی کردتا خودش دسته گل را به مادرش برساند. \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه بیست و سوم فروردین 1385 \|


	مادر ما در:مردی مقا بل گل فر وشی ایستا ده بودومی خواست دسته گلی برای ما درش که در شهر دیگری بود سفارش دهد تا برایش پست شود. وقتی از گل فروشی خا رج شد دختری را دیدکه روی جدول خیا با ن نشسته بود و زار زار گر یه می کرد. مرد نز دیک دختر رفت و از او پر سید:{ دختر خوب چرا گر یه می کنی؟}دختر در حا لی که گر یه می کرد" گفت:می خواستم برای ما درم یک شاخه گل رز بخرم ولی فقط ۷۵ سنت دارم در حا لی که گل رز ۲ دلار می شود مر د لبخندی زد و گفت :{با من بیا من برای تو یک شا خه گل رز می خرم.} وقتی از گل فر وشی خا رج می شدند مرد به دختر گفت:{مادرت کجاست؟ می خوا هی تو را برسا نم؟} دختر دست مرد را گر فت و گفت "انجا" و به قبر ستا ن ان طر ف خیا با ن اشاره کرد. مرد او را به قبر ستا ن برد و دختر روی یک قبر تا زه نشست و گل را انجا گذا شت. مرد دلش گر فت .طا قت نیا ورد به گل فر و شی بر گشت دسته گل را گرفت و ۲۰۰ ما یل را نندگی کردتا خودش دسته گل را به ما در ش برسا ند \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه بیست و سوم فروردین 1385 \|


	اند یشه ها ی کی یر که گور هیچ گا ه از زندگا نی بما نند رو ز های نخستین عا شقی شگفتی اور نبست هنگا می که انسا ن می توا ند با هر دیدار با هر نگا ه چیز تا زه ای در یا فت کند. که با ان شا د ما نه بسر برد. جائی که پر تو خو رشید نفو ذ نکند مو سیقی نفو د میکند اتا قم تاریک و گر فته است دیوار ی بلند تقر یبا روشنا ئی روز را از نظر پنهان می دارد احتما لا در خا نه همسایه ما با ید نوا زنده دو ره گر دی باشد چه سا زی می نوا زد؟ ساز بادی؟ چه می شنوم -مو سیقی رقص دون ژوان!پس با نت ها ی قو ی و سر شار با ز مرا به میان دخترا ن و لذات رقص ببرید! دا رو گر ها ون خود را می کو بد دخترکتا وه اش راریگ مال می کند شا گرد مهتر اسبش را قشو می کشد و با کو بیدن قشو گر دوخاک انرا روی سنگ فرش می پا شد این نت ها تنها برای من هستند.و مرا فرا می خوا نند. اه هر که هستی سپاس مرا بپذیر! رو ح من بسیار سر شار بسیار ا رام و غر ق در خوشی است. \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در سه شنبه بیست و دوم فروردین 1385 \|


	اندیشه های کی یر که گور روئیا ها ی جوا نی در سا لهای پیری تحقق می یا بد:این نکته را در زندگیjanathanswiftمی بینیم .او در جوانی تیما رستا نی بنا نهاد در پیری خود به انجا رفت. گاه از مشا هد ه این که نو ع بشر در این جهان کا ملا تنها ست غم و اندوه بی پا یا نی به انسان دست می دهد.همچنا ن که اخیرا دختر بیچا ره ای را دیدم که به سو ی کلیسا گا م بر می دا شت تا در انجا تحت قیمومت قرار گیرد. روح من چندان سنگین است که هیچ اند یشه ای را توان تحمل ان نیست هیچ با لی را قدر ت او ج دادن ان به اسمان صا ف نیست.اگر حر کتی دارد هما نند پر واز پا ئین پر ندگان در امتداد سطح زمین به هنگام تهدید توفان تندری است سراپا ی درون مرا افسر دگی و تشویشی فر ا گر فته که خبر از یک زلزله می دهد. \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در سه شنبه بیست و دوم فروردین 1385 \|


	به فر دا به گلشت جوا نان یا د ما را زند ه ذارید ای رفیقان که ما در ظلمت شب زیر با ل و حشی خفاش خون اشام نشا ندیم این نگین صبح رو شن را به روی پا یه انگشتر فردا و خون ما به سر خی گل لا له به گر می لب تبدار عشق به پا کی تن بی رنگ ژا له ریخت بر دیوار هر کو چه و رنگی زد به خاک تشنه هر کوه و نقشی شد به فرش سنگی هر شهری و این است ان پر ند نرم شنگر فی که می با فید واین است ان گل اتش فروز شمعدانی که در با غ بزرگ شهر می خندد و این است ان لب لعل زنا نی را که می خوا هید و پر پر می زند اروا ح ما اندر سرود جا ویدتان و عشق ماست لای بر گها ی هر کتا بی را که می خوا نید شما یا را ن نمی دا نید چه تبها ئی تن رنجور ما را اب می کرد جه تبهائی به جا ی نقش خنده دا غ می شد وچه امید ها ئی در دل غر قاب خون نا بو د می گر دید ولی ما دیده ایم اندر نهان دو ره خود سر ازا د مر دانرا فراز چو به دار حصار سا کت زندان که در خود می فشا رد نغمه ها ی زند گا نی را ورنجی کا ندرون کو ره خود می گدازد اهن تنها طلسم پا سداران فسو ن هر گز نشدکا را کسی از ما نه پا ی از راه گر دانید ونه در راه دشمن گام زد واین صبحی که می خندد بروی بامها تان واین نوشی که می جو شد درون جا مها تان گوا ه ماست ای یا ران گوا ه پا یمر دیهای م گوا ه حزم ما کاز رزمها جا نا نه تر شد ایرج زهری ۱۹-۱۰-۳۱ \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در شنبه دوازدهم فروردین 1385 \|


	احساس بسترم صدف خا لی یک تنها ئی است و تو جو ن مر وا رید گر دن او یز کسا ن دگری هو شنگ ابتهاج دیما ه ۱۳۳۱ \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در شنبه دوازدهم فروردین 1385 \|


	اواز عا شقا نه دختر دیوانه چشمها یم را می بندم و تما م جها ن می میرد پلک می گشا یم و همه چیز از نو زا ده می شود به گما نم تو را در ذهنم سا خته ام ستا ره ها رقصا ن با جا مه های ابی و سر خ بیرون می زنند و سیاهی مطلق چهار نعل درو شان می تا رد و چشمها یم را می بندم و تما م جهان می میرد خوا ب دیدم در بستر سحرم می کنی برا یم از ما ه می خوا نی و مرادیوا نه وار می بوسی به گما نم تو را در ذهنم سا خته ام اسما ن وا رو می شود دیگر شعله های دو زخ نیست فر شته ها و شیا طین خا رج شو ید! چشمها یم را می بندم و تمام جها ن می میرد می بینم ات که براهی بر گشته ای که می گفتی اما من پیر می شوم و نا م تو را از یا د می برم به گمانم تو را در ذهنم سا خته ام با یذ به جا ی تو عا شق پر ند ه تو فا ن می شدم دست کم و قتی بها ر می اید- انها دو با ره می غر ند چشمها یم را می بندم و تمام جهان می میرد به گما نم تو را همیشه در ذهنم سا خته ام {سیلو یا پلا ت } تر جمه پگا ه احمدی \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در شنبه دوازدهم فروردین 1385 \|


	پیا م جنگل -قسمت سوم سه سد ه بعد قرن سوم پیش از تو لد {عیسی}{چوا نک تسه} چینی در رویا می بیند که پر وا نه ایست وپس از برخاستن از خواب در حیرت است که ایا او پر وا نه ای نیست که به رو یا خود را در {چوا نک تسه}می بینده۸سده بعد قرن دوم مسیحی{نا گا ر جو نه } چنا ن میگو ید..۱۸ سده پس از بو دا قر ن دوا زده مسیحی ابلیس عطا ر ان {پیر رهبر}بر بشر سفر میکند: منم اینجا درون جمله عا لم بخود لعنت کند اینجا دما دم حقیقت بود اشیا دید ه ام من سرا پای فلک گر دیده ام من همه دنیا بنز د من سرا بیست همه نزدیک عقلم همچو خوابیست مرا دنیا مسلم شد به یک بار که یک یک میکنم از خوا ب بیدار { جو ا هر الذات جلد دوم صفحه ۶-۴۸۳ چاپ تهران ۱۳۱۵} وسپس مو لوی در دیوا ن شمس گوید: جها ن هیچ و ما هیچا ن وخواب ما پیچا ن اگر خفته بدا نستی که در خوا بم چه غم بو دی خیا لی بیند ان خفته با ند یشه فر و رفته اگر زین خواب اشفته بجستی در نعم بو دی یکی زندان وغم دیده یکی با غ ارم دیده و گر بیدار بودی او نه زندان نه ارم بو دی "دیوان شمس چاپ هند ص۷۸۱ودر ۲۲ سده بعد قرن شا نز ده مسیحی شکسپبرانگلیسی رویای زندگی را در یا فت :انچنان چیز ها ئیکه در رویا دیده میشود ما نیز هما نیم.و این حیا ت حقیر ما را خوابی گران فرا گر فته است.{تو فان -پر ده چها رم صحنه اول} بقیه دارد \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در پنجشنبه دهم فروردین 1385 \|


	پیام جنگل- قسمت دوم ان لحطه پر شور پند را از استا نه صفر هافرا میگذارد. و او که براه پدران راه پیموده داشت و بر جها ن چون بزر گ افرینش اگا هی یا فته بود راه خدایان را بر می گز یند.وبی نها یت درون را در مییابدبر خود هشیار می شود. وانجاان"شک"رنج اوربشریت که می خوا هدبر مرز های وجودیخویش دست یا بد بجلو ه میاید وشکنجه ای پر اندو ه را بر ژر فای درون میراندو نقش ها ی فریبنده ان جا دوی جهان"ما یا"او را ببا زی میگیرند از ان هنگام گسترش بشر بر جها ن اغاز میگر ددو ذر سیلا ن خود خدا یا نی را و افریشی راو نا مگذا ریهائی راکه افر یده بودفرا میگذارد در چنین جا یگا هی{او دا لکه ارو نی} راز شگفت بشر یت را میگشا ید{تتتوم اسی-شوتگتو}{ان توئی- شوتگتو}{او پنی شدچا ندوگیه ۶}و از ان پس کو شش عظیمتر هند اغا ز میگر ددو جلو های خدا بشری {بو دا}{مها ویرا}{کر شنا}.بشریت رادر را ه خدا یا ن رهبری میکندو این راه دشوار در انسوی روءیای جها ن انجا که بی نها یت بشریت گستر ده است اغاز میشد. {بر دنیا چنان بنگر ید که بر حبا ب لغزا ن که بر سراب فریبنده}بو دا {کلام حکمت}۱۳ سده ششم ق.م و ان {بیدار}{بو دهه}بز رگ روءیا را برشکست و بیرون شد وهند خوا ب و جو د خویشتن را اغاز دریا فتن کرد.بقیه دارد \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در پنجشنبه دهم فروردین 1385 \|


	پیام جنگل { چگو نه میتوان بر این جهان نا پا یدار دست یا فت. اختر ی است که با مداد نا پدید می شود.گا و میشی است که بر پشت رود خرو شان شکل میگیرد اذر خشی است که از ابر سنگین بهاری برون میجهد پر توی است که میگر یز د ...سرا بیست...روءیا ءیست}نا گار جو نه متفکر هندی و بو دا ئی سد ه دوم ب.مدر کمال دانا ئی.ا را مش و ژر فای اند یشه هند نقش پیمو ده شده را هی بس عظیم را چو ن بستر بشری روءیای جها ن در خود دارد شا دی حیات که انسا ن زیبا و با شکو ه در سر ود ها ی "ودا" ها بر همه چیز گستر ده شده است در"اوینی"شد:ها بر اند و هی ا فریننده فرو می پیچد و هند در گستر ش خدا ئیت خود به پشت مینگرد.و در جهش یک لحطه اشکار کننده بر بینها یت درونی هشیا ر می گردد{بقیه دلرد} \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در پنجشنبه دهم فروردین 1385 \|


	مقدمه او رلیا-ژرار دنر وال او ر لیا:خواب یک زندگی ثانی است . من هر گز نتو ا نسته ام بدون دلهر ه و لرزش بدون این در های عاجی و شا خی که ما را از این دنیای نا مر ئی جدا می کند را ه یا بم نخستبن لحظات خوا ب تصویر و بر گر دانی از مرگ است.کر ختی مبهمی فکر ما را در میا ن میگیرد و نمیتوانیم درست لحطه ایرا که{من}به شکل دیگری بکا ر زیستن ادامه مید هد معین کنیم .سر داب بی سر و تهی است ک ه اندک اندک روشن می گرددواز درون ان از سایه واز شب چهره ها ی رنگ پریده بیحر کت و با وقاری به نظر می رسد که در مقر لمب ها سکنی دارند سپس تا بلو شکل می گیرد رو شنا ئی نو ینی پر تو می افکند و این اشباح شگر ف را به با زی وا می دارد.:دنیا ی اشباح بر و یمان با ز میشود.{سوئد نبر گ} این روءیاودید ها را بیلیا نا مید وبیشتر از خواب انها را مدیون تخیلات خویش بود.{خر طلائی} اپو له و {کمدی الهی} دا نته نمونه ها ئی شا عرا نه ازاین مطا لعه رو ح بشری هستند. \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه نهم فروردین 1385 \|


	نیما یو شیج می گو ید نیما یو شیج پدر شعر امروز می گوید: ما در قبر ستا نی بیش زندگی نمی کنیم - در میا ن چقدر استعداد های سو خته و جهنمی و ذو ق های کورو با تا ریکی سرشته و تر سو وعذاب دوست . همه چیز بو ی استخوان و کفن گر فته است همه چیز خیال شکست ومرگ را بیا د می اورد.....این چهره ی معر فت نا رس ما ست . وقتی که مر دمان سر شنا س را می ستا یند{مثل اینکه با ید ستو د و هنر تنها برای ستایش است} خیا ل می کنند راه خود را یا فته اند اما در زیر سنگینی زنجیر های خو دشان غلت می زنند و بزودی معلوم می دارند.اگر از زنده ای حر فی بمیا ن می اورند و شگفتی ها ی هنر او را بدیده تحسین نگا ه می کنند با چشم دیگران دید ه اند زیرا خود شا ن نمی خوا هند راه او را در پیش بگیر ند.{اندا زه ای که می تو ا نند} و اینکار برای منظو ری دیگر بو ده است. \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه نهم فروردین 1385 \|


	ارنبورک چه می گوید. ایلیا ارنبورک نویسنده نا مدار روس می گوید:{در داستا نهای کهن خوا نده ام که دیو ها شب هنگام خر وسا نرا میکشند تا سحر گاه و لو له و غو غا شان افتا ب را بیدار نکند.و جهان چنا نکه دلخوا ه دیو هاست- در سکون و ظلمت با قی بما ند...}ممکن است -لیکن اختنا ق نویددهندگان سحراز طلو ع فجر جلو نمی گیرد. وافتابی که با یدبتا بد بی خوا ندن خروس نیز بیدار می شود.غلظت تا ریکی نشان باز گشت شب نیست :یک سا عت پیش از انکه افتا ب بر اید جهان بتار یکتر ین ژر فای شب فرو می رود ..و انچه اکنون دیوان را بخود می فریبد وما را به نز دیکی سپیده دم نوید می دهد این است که دیگرتاریکی در دیک شب به قوام امد ه است:از هم اکنون خلق جهان با دانش نو استوار و مطمئن با استقبال دنیا ی نوین در راه نبرد نها ئی گا م بر می دارد. \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه نهم فروردین 1385 \|


	ای فر دا ه-ا سا یه هوشنگ ابتها ج ای فر دا می خوا نم و می ستا یمت پر شور ای پر ده دل فریب روءیا رنگ می بو سمت ای سپید ه گلگون ای فر دا ای امید بی نیر نگ دیر یست که من پی تو می پو یم هر سو که نگا ه می کنم :اوخ ! غر ق است در اشک و خون نگا ه من. هر گا م که پیش می روم:بر پا ست سر نیزه خونفشان برا ه من. وین را ه یگا نه: راه بی بر گشت ره می سپریم همره امید اگا ه ز رنج و اشنا با درد یک مرد اگر به خا ک می افتد بر می خیز د بجا ی او صد مرد این است که کا روا ن نمی ما ند اری ز درون این شب تا ریک ای فر دا من سو ی تو می رانم! رنج است و درنگ نیست می تا زم مرگ است و شکست نیست :می دانم ابستن فتح ماست این پیکار. می دا نمت ای سپیده نز دیک ای چشمه تا بنا ک جا ن افروز! کز این شب شوم بخت بد فر جام بر می ائی شکفته وپیروز وز امدن تو زندگی خندان می ائی و بر لب تو صد لبخند می ائی واز فرو غ شا دیها تا بنده به دا من تو صد خور شید واز بهر تو باز گشته صد اغوش در سینه گرم تو ست - ای فر دا در ما ن امید های غم فرسود در دامن پاک توست- ای فردا! پا یان شکنجه های خون الود ای فر دا ای امید بی نیرنگ...."پا یان" \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در جمعه چهارم فروردین 1385 \|


	برای رقصیدن با تو دلتنگ شده ام- فسمت سو م برا ی رقصیدن با تو دلتنگ شد ه ام چرا ان رقص به پایان رسید؟ به جهنم که تمام شد.تو هم مثل من اگا هی که دلیل انکه انقدر اصرار داشتم با توبه رقصم چیست. هیچ تاسف و پشیما نی ندارم. هیچ کس استین چپ مرا که خالی بود ندید.چه کسی دوست داردبا مرد جوا نی که تنها یک بازو داردبه رقصد؟ هر کجا هستی خوشحا ل خواهی شد که بدانی سر انجام یک با زو به دست اوردم.اما "برای رقصیدن با تو دلتنگ شده ام"به گذشته که بر می گردم می بینم تو اشتبا ه کر دی . تو از تمام هزینه ها ئی که برای رقص با تو پر دا خته ام با خبری.حدس می زنم همه انها رو براه و جبران شده اند .ما درم نوشته بود که تو و شو هر ت در ردیف اول "ارکستر سمفو نیک"نشسته بو دید. به دلیلی چنگ رو ی تو می افتدو پشت تو می شکند. یک مطلب را می دانی هر چه با شد "برای رقصیدن با تو دلتنگ شده ام..پا یا ن \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در جمعه چهارم فروردین 1385 \|


	برای رقصیدن با تو دلتنگ شده ام-قسمت دوم دوست ندارند.در انشب مو زیک و ترا نه هاو سرود های مو زیسین هاو خوا نندگان باهم مناسب و جور شده بود. وشب قشنگ وشگفت انگیزی را پدید اورده بود ماهمگی به نظرخوب می امدیم .بی اندازه تمیز بی گناه و بی تقصیر .هر یک سنتی را که دران شب خرج کر ده ام ارزش ان را داشته است زیرا اگا ه بو دم که با تو می رقصم. تو همیشه زیبا و قشنگی.می ذانم لبا س های زیا دی نداری.اما هر دفعه طو ری لباس می پوشی که شیک ومتفا وت به نظر می اید.طرحی جذید دارد و گو نه ای دیگر خود را نشان می دهد.همیشه از اینکه در یک دست لباس ثیره وتار هستم احساس حقارت می کنم. تنها چیزی که لباس مرا به نظر مختلف نشان می دهد . کرا وات است ومن حدود ۶ کراوات مختلف دارم. "برای رقصیدن با تو دلتنگ شده ام"چه عطر خوش بوئی زده بودی هر دفعه بازوج ها ئی که رقص کنان از کنا رمان می گذ شتند.بر خوردمی کر دیم دختر یا پسر می گفت:خدای من چه معر که ای زده ای و تو می خند یدی و می گفتی:مگر نمی دانی من در پیشخوان فروشگاه ریکس کار می کنم. برای رقصیدن با تو دلتنگ شده ام.زیرا هیچ رقصی ما نند رقص ان شب نبود.یک رقص با شکوه در یک سا لن مجلل و بزرگ چنین رقصی سا لی یک بار بر گزار می شد.ان هم برای اشخاص استثنائی و بی نظیر. تو هم بی نظیر و بی ما نند بودی هنوز هم بی نظیر و بی ما نند هستی.چقدر مغرو رم که تو هم رقصم بو دی ودر تمام رقصها تنها با من رقصیدی هنگا می که رقص کنان از این سو به ان سو می رفتیم چشم جوا نا ن مجلس رقص همه به جا نب تو بود و چشم از تو بر نمی داشتند و حتی دختران نیز می گفتند"چه زیبا ئی سحر انگیز و فو ق العا ده ای دارد!مگر نه؟ اوه خدای من." \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در جمعه چهارم فروردین 1385 \|


	برای رقصیدن با تو دلتنگ شده ام برای رقصیدن با تو دلتنگ شده ام از جا ناتان وینترز ترجمه محمودنفیسی برایرقصیدن با تو دلتنگ شده ام.تو رابه خودبسیار نز دیک نگا ه داشته بودم گو نه ها یت با گو نه هایم در تماس بود. نگا ه از چشمان تو بر نمی دا شتم.امید وار بودم که نوازندگان ارکستر هیچ گا ه موزیک را متوقف نکنندتادرتمام مدت در ان سالن بز رگ من وتوبتوا نیم ما نند"استر"ورا جرز" به رقص وجلوه گری بپر دازیم برای رقصیدن با تو دلتنگ شده ام زیرا در ان چند سا عت احساس کردم که تو به من تعلق داری. مر دم رقص را ان گو نه که به ان عاذت کرده ایم \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در جمعه چهارم فروردین 1385 \|


	گارسیا ما رکز دیگر نمی نویسد گا رسیا ما رکز دیگر نمی نویسد:گا رسیا ما رکز -نویسنده کتا ب های با ارزش{صد سا ل تنها ئی} و{عشق در سال وبا} اخیرا اعلام کر ده است که دیگر داستا نی نخوا هد نوشت.این خبر با عث شده است که {کا رلوس فو ئنتس} و عده ای دیگر از نویسند گاناسپا نیا ئیزبا ن جشنوا ره کتا بی در کلمبیا زاد گاه "مارکز" بر پا کنند وبه این وسیله از نویسنده نامدار تجلیل به عمل اورند. "ما رکز"ضمن صحبت با یکی از رو ز نا مه های اسپا نیا ئی اعتر ا ف کرده است که در سال ۲۰۰۵ چیزی ننوشته است و امسال هم چیزی نخوا هد نوشت با اینکه نوشتن رما ن با تجا ربی که"مارکز"دارد برایش خیلی اسان است اما معتقد است که:بایدچیزی بنویسم که ارزش ادبی داشته باشدوگر نه مردم کار بی ارزش را درک خوا هند کردو خوا هند گفت سخن "مارکزاز دل او بر نیا مده است. \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در سه شنبه یکم فروردین 1385 \|


	نیت گل نیت گل - ویدا فرهودی گفت زغم بگذرو سمت بها را ن برو جا مه ی شا دی به بر- به دیدن یا ران برو روز تو هستی است- نوبت سر مستی است با دو سه پیما ن عشق - تا دل - پیمان برو یا د بیا ور که ما عهد جنون بسته ایم تا گذر از دا غ ها-غر قه ی طغیان برو رنگ سخن سر خ کن سر خ تر از لا له زار واژه ی شیدا به لب را ه هزا ران برو داد - ندانم چنین - سا حر رویا نشین گفتمش ای نا زنین چشم!..خرا مان برو دیده خود باز کن - زمز مه اواز کن تاشنود وا قعه!خلق!به افغان برو رو که سرا ید کسی - خسته زد ل واپسی گو یدت ای پاک خو تا در زندان برو رغم سکوت مهیب بشنو زدیوار سنگ فا جعه را رنگ رنگ تا دل نسیان برو نیست در این خا مشی قطره ای از بی هشی تا شکند زشتی اش صا دق و عر یا ن برو اشک چنین تلخ وش چند دهد پا سخ اش نیت گل می کن و باز به ایران برو!!! \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در سه شنبه یکم فروردین 1385 \|