باران

X

باران

ادبیات و فر هنگ وهنر امروز

	رویا های جوانی
{ رو یا های جوا نی در سا ل های پیری تحقق می یا بد.این نکته را در زند گا نی janatan swift نویسنده انگلیسی و خالق کتاب "سفر های گو لیور می بینیم.او در جوا نی تیما رستا نی بنا نهاد در پیری خود به انجا رفت.} {روز های نخستین عا شقی} هیچ گاه زند گا نی بما نند روز های نخستین عاشقی شگفت اور نیست. هنگا می که انسان می تواند با هر دیدار با هر نگاه چیز تازه ای را در یا فت کند.که با ان شا د مانه به سر برد {مضمون روء یا }{ ا فتاب بس زیبا و دل انگیز به اتا قم می تا بد پنجره اتا ق بغلی باز است بعد از ظهر یکشنبه است در خیا بان همه چیز در سکوت فرو رفته به وضوح اواز چکا وکی را از بیرون پنجره می شنوم که دخترک زیبا در ان زندگی می کند. ان سو تر در خیا با نی دور اواز میگو فر وش را می شنوم که متا ع خود را می فروشد. هوا بسیار فرح بخش است. با این همه شهر مر ده به نظر می رسد انگا ه جوا نی و نخستین عشق خود را به یا د می اورم . هنگا می که ارزو مند بودم . اینک فقط در ارزوی نخستین ارز ویم هستم . جوا نی چیست؟ یک روءیا عشق چیست؟ مضمون روءیا}
+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم تیر 1385ساعت 23:7 توسط محمود نفیسی \|

	فرا موش می کنی
امشب به قصه دل من گوش می کنی فردا مرا چو قصه فرا موش می کنی جا م جهان ز خون دل عا شقان پر است حر مت نگا ه دار اگر گوش می کنی هو شنگ ابتها ج.ه . الف .سایه
+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم تیر 1385ساعت 18:2 توسط محمود نفیسی \|

	انچه میا ن من و تست از هو شنگ ابتهاج ه .الف. سا یه
انچه میا ن من و توست نشود فاش کسی ان چه میا ن من و توست تا اشا رات نظر نا مه رسا ن من و توست گو ش کن با لب خا موش سخن می گویم پاسخی گو به نگا هی که میان من و توست رو ز گا ری شد و کس مرد ره عشق ندید حا لیا چشم جها نی نگران من و توست همه جا زمزمه عشق نها ن من و توست هر کجا نا مه عشق است نشان من و توست وه از این اتش رو شن که میان من و توست
+ نوشته شده در چهارشنبه هفتم تیر 1385ساعت 20:52 توسط محمود نفیسی \|

	تشویش از شاعر پر اوازه هوشنگ ابتهاج الف. ه . سایه
تشویش بنشینیم و بیند یشیم/این همه بیگا نه/این همه دوری و بیزاری/به کجا ایا خوا هیم رسید اخر/ و چه خوا هد امد بر سر ما با این دلهای پراکنده؟ جنگلی بو دیم/شاخه در شا خه همه اغو ش/ریشه در ریشه همه پیوند/اینک انبوه د ر ختان تنها ئیم / مهر با نی به دل بسته ما/مرغی است/کز قفس در بگشادیمش//و به عذری که فضا ئی نیست/وتوا نا ئی دا نا ئی است/با تو از خوبی می گویم/از تو دا نائی می جویم/ خوب من !دا نا ئی را به نشان بر تخت/و توا نائی را حلقه بگوشش کن/من بعهدی که وفا داری /داستا نی است ملال اور/و ابلهی نیست دگر افسوس/داشتن جنگ برا در ها را با ور/اشتی را به امیدی که خر د فرمان خوا هد راند/می کنم تلقین و ندرین فتنه بی تدبیر/با چه دلشوره و بیمی نگرا نم من/اینهمه با هم بیگا نه/اینهمه دوری و بیزاری/ به کجا ایا خوا هیم رسید اخر/ و چه خوا هد امد بر سر ما /با این دلهای پرا کنده /بنشینیم و بیندیشیم.
+ نوشته شده در چهارشنبه هفتم تیر 1385ساعت 20:35 توسط محمود نفیسی \|

	یکی از تن اور ترین شا خه های ادب و فر هنگ امروز ایران فرو امد محمود نفیسی
به یا د تو به نام تو ای تو: به زودی خواهم رفت و رفتن به یقین نه جا ی اندوه دارد ونه جای شادی یک حا دثه ایست طبیعی و نا گزیر راهی است که با ید رفت {از متن اعلا میه ای که به اذین برای تر حیم خودش نوشته است} محمود اعتما د زاده "به اذین" انسان وا لا و هنر مند توا نا و متر جم بر جسته روز چهار شنبه ۱۰ خرداد ۱۳۸۵در گذشت. چندین سال پیش شبی به رادیو صدای ایران گوش میکردم گفتگوئی بودبین دکتر اسما عیل خوئی شا عر خوب معا صر و حسین مهری نمی دانم چه شد که صحبت از "به اذین" به میان امد.و خوئی از او به عنوان "زنه یاد -به اذین" یاد کرد گمان بردم او به راستی در گدشته ومن خبر دار نشده ام.اضطراب و دلهره عجیبی به من دست داد وتا مطمئن نشدم که "به اذین" خوب و سا لم است ارام نگر فتم . گما ن نبرید من از نز دیکان و یا اشنا یان و دو ستان او هستم. "به اذین"را تنها یک بار انهم بر حسب تصاد ف دریک کتا بفروشی دیدم. تنها سببی که مرا به او ار تبا ط داده است یکی شنا ختی است که نسبت به این انسان والا دارم ودیگر اشنا ئی من با کتا بهای اوست. از نو جوانی کتا بهایش را خوانده و از نثر زیبا و بی پیرا یه اش لذت برده ام.نام او برایم یاد اورجذاب ترین رمانها و داستا نهای دوران نو جوانی وجوانیم می باشد. به یاد می اورم نخستین نوشته ای را که از او خواندم "دختر رعیت" بود که بطور پا ور قی در"مردم ادینه"منتشر می شد پس از ان با دیگر داستا نها و تر جمه های او اشنا شدم. باز هم به یا د می اورم با چه علا قه ای "ژان کریستف" را می خواندم گو ئی تر جمه ای در کار نبود و مستقیم خود نوشتار نویسنده را می خواندی . پس از ان "زنبق دره" با لزاک با ان جمله نخستین کتاب که متر جم نوشته بود:{زنبق دره داستا ن عشق سو زانی است که می خوا هد پاک بماند.همین خود فا جعه دلخراش عشق استکه قلم با لزاک با قدرت غول اسا ئی ان را پر ورا نده است.و چنین تو صیف زیبائی از مترجم کا فی است تا شما را ان چنان مجذوب داستا ن کند که تا پا یان کتاب همراه او و خوا ننده اش باشید."به اذین: را همه می شنا سیم و همه مدیون او هستیم.همه انها که "بابا گو ریو" را خوا نده اند و همه انها که با اتللو و هملت و ....طعم عشق و خیا نت و دیوا نگی را چشیده اند و بسیا ری که با "ژان کریستف" و "جان شیفته" " دن ارام" و "زمین نو اباد" و ....زندگی کر ده اند اری همه و همه میشنا سیمش.مگر می شود کسی انسان با شد و ایرانی با شد و اورا نشناسد. او تنها نویسنده ومتر جم و روز نا مه نگار نبود بلکه شخصیتی سیا سی افسری شجا ع و میهن دوست و انسا نی وا لا بود که در کمال شرا فت و پا یداری بر سر انسا نیت و ا ر مان های خود با قی ماند
+ نوشته شده در سه شنبه ششم تیر 1385ساعت 0:16 توسط محمود نفیسی \|

	دنیای به اصطلاح متمدن!بخش دوم
که بر جا معه رخ نموده باشد. اینا ن به حکم منطق و به مو جب نامشان قهر ما نها ئی هستند که و ظیفه اشان جا ن به مخا طره انداختن در میدا ن های جنگ است. نه ما بر فقدان هنر مندان و اندیشمندان اشک می ریزیم. ژنرال و دریا سا لار راهر وقت که به خوا هیم و در هر جا که به خوا هیم می توان سا خت. اما افراد افرینندهرا نمی توان بوجود اورد. و به حسب معمول سخنان و کار های درخشان افرینندگان و هنر مندان زما نی محل تو جه شا یسته و با یسته قرلر می گیرد که بسیار دیر شده است. هنری میلر از{تفکر ها ئی دربارهیو کیو میشیما
+ نوشته شده در جمعه دوم تیر 1385ساعت 22:18 توسط محمود نفیسی \|

	دنیای به اصطلاح متمدن!
این روز ها دنیای متمدن سرا پا اردوی مسلح است و قر با نیان در انجا خا مو شا نه زوزه می کشند:"صلح ! صلح! به ما ارزا نی بدارید! میلیو ن ها و میلیون ها موجودرا به نظر اوریدکه تنها به سلا خ خا نه جنگ سوق داده می شوند دیگر در اینجا از زمین لرزه ها طو فان های در یائی طا عون ها و چیز های دیگر حر ف نمی زنم و چون سر انجام هنگام رسیدگی به تراز نا مه مرگ به رسد فقدان چند فرد بر جسته ما یه اعلا میه های پر شکوه و ائینی می شود.ژنرا ل ها ئی که در جنگ از کف رفته اندبر حسب معمول حقی بر احترام های فو ق العا ده دارند با این همه اینان مظهر ان ضایعه بزرگ نیستند
+ نوشته شده در جمعه دوم تیر 1385ساعت 21:44 توسط محمود نفیسی \|