بعد من ناگه به یک سو می رو ند پر ده ها ی تیره دنیا ی من چشمها ی نا شنا سی میخزند رو ی کا غذها و دفتر ها ی من د ر اتا ق کو چکم پا می نهند بعد من با یا د من بیگا نه ای در بر ائینه میما ند بجا ی تا ر مو ئی نقش دستی -شا نه ای می رهم از خو یش و میما نم ز خو یش هر چه بر جا ما نده ویران می شو د. رو ح من چو ن با ذبا ن قایقی در افق ها ی دو ر پنها ن می شو د می شتا بد از پی هم بی شکیب رو ز ها و هفته ها و ما هها چشم تو خیره میما ند به چشم راهها لیک دیگر پیکر سرد مرا میفشا رد خا ک-دامنگیر خا ک بی تو - دو ر از ضر به ها ی قلب تو قلب من می پو سد انجا زیر خا ک بعد ها نا م مرا با را ن و با د نرم می شو یند از رخسا ر سنگ گو ر من گمنا م میما ند به راه فا رغ از افسا نه ها ی نا م و ننگ
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در شنبه بیست و نهم مهر 1385
|
مر گ من رو زی فرا خو اهد رسید در بها ری رو شن از امو اج نور در زمستا ن غبا ر الو د و دور یاخزا نی خا لی از فر یا د و شور مر گ من رو زی فر ا خو اهدرسید رو زی از این تلخ و شیرین روززها رو ز پو چی همچو رو زان دگر سا یه ای زامرو ز ها -دیرو زها دیدگا نم همچو دا لا نها ی تا ر گو نه ها یم همچو مر مر های سرد نا گها ن خو ابی مر ا خو اهد ربود من تهی خو اهم شد از فریا د و درد می خزند ارا م رو ی دفترم دستها یم فا رغ از افسو ن شعر یا د میا رم که در دستا ن من رو زگا ری شعله می زد خو ن شعر خا ک می خو اند مر ا هر دم به خو یش می رسند از ره که در خا کم نهند اه شا ید عا شقا نم نیمه شب گل برو ی گو ر غمنا کم نهند.(بقیه شعر را در قسمت دو م به خو انید)
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در شنبه بیست و نهم مهر 1385
|
من نمی خو اهم سا یه ام را لحظه ای از خود جدا سا زم من نمی خو ا هم او بلغزد دو ر از من رو ی معبر ها یابیفتد خسته و سنگین زیر پای رهگدر ها او چرا با ید به را ه جستجو ی خو یش رو برو گردد با لبا ن بسته درها؟ او چرا با ید بساید تن بر در و دیوارهر خا نه؟ او چرا با ید زنو میدی پا نهددر سر زمینی سرد و بیگا نه؟! اه ....ای خورشید سا یه ام را از چه از من دو ر می سا زی؟ از تو می پر سم: تیرگی است در دلت یا شا دی؟ جسم زندا ن است یا صحرای ازا دی؟ظلمت شب چیست؟ شب -سا یه رو ح سیا ه کیست؟ او چه می گو ید؟ خسته و سر گشته و حیرا ن می دو م در را ه پر سش ها ی بی پا یا ن
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در شنبه بیست و نهم مهر 1385
|
لیک دو ر از سایه ها بی خبر از قصه دلبستگی ها شا ن از جدائیها از پیو ستگی ها شا ن جسمها ی خسته ما در رکو د خویش زند گی را شکل می بخشند. شب به رو ی جا ده نما ک ای بسا گفته ام با خود زند گی ایا درو ن سا یه ها ما ن رنگ می گیرد؟ یا که ما خو د سا یه های سا یه ها ی خو یشتن هستیم؟گرد ها ری تیکو می گو یدبه نظر من مهمترین شعر این اثر سعر دنیا ی سا یه ها است که یک شعرسمبو لیکی است و در ان عنصرجدیدی بکا رفته است . شا ید این شعر تحت تا ثیر نو ل بوفکو ر صا دق هدا یت که برای سا یه خو د نوشته سرو ده با شد. این نسبت را قسمت پنجم شعر به ثبو ت می رسا ند که بر نقش بوفکو ر پا ی می فشا رد( بخشی از این قسمت در بعضی از دیو ان ها ی شعر فرو غ نیا مده است ازجمله دیوا ن کا مل فرو غ چاپ الما ن ازانتشا را ت نوید)در هر صو رت قسمت پنجم چنین شرو ع می شو د:همچنا ن شبکو ر می گریزم رو ز و شب از نو ر تا نتا بد سایه ام بر خا ک دراتا ق تیره ام با پنجه لرزان را ه می بند م به رو زنها می خزم در گو شه ای تنها ای هزا ران رو ح سر گردا ن گرد من لغزیده در تا ریکی سا یه من کو؟این شعر شبا هت ها ی زیادی به حا لا ت هدا یت دا رد وقتی که تنهای تنها در اتا ق خا نه اش نشسته با شد. دو سمبو ل تا ریکی و سا یه کا ربرد دیر پائی دا رند.هر دو یک چیز هستند یعنی تا ریکی و لیکن این عنصر همیشگی سا یه را می بلعد فرو غ راجع به ما هیت سا یه به سوءال می نشیند:زند گی ایا درو ن سا یه ها ما ن رنگ می گیرد؟ یا که ما خو د سا یه های سا یه های خویشتن هستیم.به دنبا له شعر تو جه کنید.ای هزا را ن رو ح سر گردان گرد من لغزیده در اموا ج تا ریکی سا یه من کو؟ نو ر وحشت می در خشددر بلو ر با نگ خامو شم سا یه من کو؟ سا یه من کو؟(بقیه شعر را در قسمت بعد به خو انید)
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در شنبه بیست و نهم مهر 1385
|
شب به رو ی جا ده نمنا ک سا یه های ما زما گو ئی گریزا نند دو ر از ما در نشیب را ه در غبا ر شو م مهتا بی که میلغزد سر د و سنگین بر فرا ز شا خه های تا ک سو ی یکدیگر به نر می پیش می را نند شب به رو ی جا ده نمنا ک در سکو ت خا ک عطر اگین نا شکیبا گه بیکدیگر می او یزند سا یه ها ی ما....... همچو گلها ئی که مستند از شرا ب شبنم دو شین گو ئی انها در گریز تلخشا ن از ما نغمه ها ئی را که ما هر گز نمی خو ا نیم نغمه ها ئی را که ما با خشم در سکو ت سینه می رانیم لیک دو ر از سا یه ها بی خبر از قصه دلبستگی ها شا ن واز جدا ئیها و پیو ستیگی ها شا ن چشمها ی ما خسته در رکو د خویش زند گی را شکل می بخشند(قسمت دو م شعر در بخش بعد خو اهد امد)
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در شنبه بیست و نهم مهر 1385
|
جما ل زن نه همین زلف پر شکن باشد نه عا رض چو گل و غنچه دهن با شد .نه ژوب اطلس و نه جا مه کرب ژرژت نه کفش برقی و نه چین پیر هن با شد جما ل زن به حقیقت کما ل و عفت او ست چنین زنی همه جا شمع انجمن با شد صبا ز قول من این نکته را بپرس زمرد چرا ضعیفه در این مملکت نام من با شد اگر ضعیفه منم از چه رو بعهده من و ظیفه پر ور ش مر د پیلتن با شد بکو ش ای زن و بر تن زعلم جا مه بپو ش خوش ان زما ن که چنین چا مه ات به تن با شد به چشم(فخری) دا نش زبسکه شیرین است همیشه در طلبش همچو کو هکن با شد.
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در دوشنبه بیست و چهارم مهر 1385
|
کا ر تجا رت از چه معنی کا ر زن نیست؟ کار صنا عت با چه منطق کا ر من نیست؟ کفش زنا ن را از چه رو خود زن ندوزد؟ زن از چه جرا ح و طبیب جا ن و وتن نیست؟ پس خوا هرانم تا به کی بیکا ره هستید؟ تنها برای تخم گیری خلق گشتید؟ تنها برای عشق مردان چیره دستید؟ رندخت پیشا هنگ نهضت ازادی با نوان ایرا ن بود.برای اگا هی بیتر رجو ع کنید به کتا بی بهمین عنوان از خا نم طلعت بصا ری-تهرا ن - کتا بخا نه طهو ری -۱۳۴۵
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در دوشنبه بیست و چهارم مهر 1385
|
ان مر د را خو ب به خا طر دا رم"و دست کم دو صده از اخرین با ری که او را دیدم می گذردـاو نه در پشت اسب سفر می کردو نه در هو دج -همیشه با پا در نو ردیده فا صله ها را- با خود نه شمشیر داشت نه سلا ح -اما بر شا نه اش تبری یا چکشی یا بیل او هر گز با دیگرانی از نو ع خود نجنگید- مبا رزه او با اب بو د و با زمین با گندم- برای انکه نا ن بشود
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در یکشنبه بیست و سوم مهر 1385
|
جها ن تلخ نمی شو د با شمشیر تلخ نمی شو د با شلیک و فریا د و مشت تلخی جهان گلو ی گو ز ن نیست و دندان پلنگ و مر گ ما هی در حلق مر غا ن ما هیخوا ر مصیبت نیست تلخ عرو سک ها ئی ست با شکم پر ازتی-ان- تی که بر ویتنا م ریخت به کو چه با غ ها ی فلسطین ومصیبت شا دی کو دکان ما ست که دیده اند عر و سکی بر خا ک دو یده اند با هلهله و لبخند
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در شنبه بیست و دوم مهر 1385
|
برای اینکه عمر زیا د تر ی کنم "فا صله ی در و رودی زندگی و در خر و جی زندگی را از کو چه پس کو چه ها می رو م!در استا نه در خرو جی زندگی-لبریز نیستی شدم!در استا نه در خرو جی زند گی امیدم تبخیر شد!در استا نه در خر و جی زندگی بدو ن لا لا یی به خوا ب ابدی فر و می رو م!در استا نه در خر و جی زند گی به ریش زند گی می خندم!در خرو جی زند گی جسدم را به جهنم شلیک کرد!عز را ئیل ویزای جهنم را برایم صا در کرد!
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در شنبه بیست و دوم مهر 1385
|
معلم پا ی تخته داد می زد-صو رتش از خشم گلگو ن و دستا نش زیرپو ششی از گر د پنها ن بو د.با خطی خو ب و خوانا رو ی تخته ای که از ظلمت چو ن قلب ظا لمان تا ریک و غمگین بو د - تسا و ی را نوشت با نگ بر اورد :اینجا یک با یک برا بر است. از میان شا گر دا ن یکی بر خا ست و به ارا می سخن سر داد:این تسا و ی اشتبا هی فا حش و محض است.نگا ه بچه ها نا گه به سو ی او خیره شدو معلم بهت بر جا ماند.و او پرسید اگر یک فرد انسا ن وا حد یک بو د با ز بک با یک برا بر بود؟معلم فر یا د زذ :اری و او گفت :اگر یک فرد انسان وا حد یک بو د . انکه زو ر و زر دا شت با لا بود؟و انکه قلبی پاک و دستی فا قد زر دا شت پست تر بو د؟اگر یک فرد یک انسا ن وا حد بود انکه رنگش نقره گو ن چون قرص ما ه بو د بالا بو د ؟و ان سیه چر ده که می نا لید پا ئین بود؟اگر یک فر د انسا ن وا حد یک بو د این تسا و ی زیر و رو می شد . حا ل می پر سم :اگر یک با یک برابر بو د نان و خوراک و مال مفت خورا ن از کجا فرا هم می گر دید؟چه کسی دیوار چین را بنا کرد؟یک اگر با یک برابر بود پس چرا یک نفر پشتش زیر با ر فقر خم می شد.؟و ان دیگری زیر ضر بت شلا ق له می شد؟یک اگر با یک برابر بود پس چه کس ازا دگا ن را در قفس می کرد؟معلم نا له اسا گفت:بچه ها در جز و ه خویش بنو یسید (یک با یک برابرنیست)
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در جمعه بیست و یکم مهر 1385
|
شگفتا خوا ب را با چشم بسته می تو ان دیدمر گ بقد ری نز دیک شده بود که زندگی دنبال خو دش می گشت!عا شق پلی هستم که از رو ی طو ل رو د خا نه بگذردارزو می کنم دختر دریا رما تیسم نگیرد دختر در یا با اب از پسر دریا رو می گیردسکو ت با مر خصی فر یا د مو ا فقت کرددر حا صل حمع سکوت ها فر یاد می کشمقفس پرنده ی محبو س لبریز از پر و ا ز ها ی بر با د رفته استغرو ب خورشید در حا صل جمع ستا رگا ن طلو ع می کندو قتی عز را ئیل به مر خصی می رو د " در خرو جی زند گی را می بندد
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در جمعه بیست و یکم مهر 1385
|
وقتی نیستی تصو یرت را در اءینه می بینم حا صل جمع بو سه ها را به رو ی ما هت شلیک می کنم.عا شق ائینه ای هستم که رو ی ما هت را نشا ن می دهد.اشک شو ق ریزان به لبخندت می نگرم.مو جودی که از زند گی سیر است در حوا لی درخرو جی زندگی سکو نت دا رد. وقتی می خندم غمم اشک می ریزد.اگر مر گ نبو د زند گی در خر و جی نداشت.زندگی پلی است که دو نیستی را بهم و صل می کند.وقتی برای درخت غر ق در شکو فه سو ت بلبلی می زنم-بهار به احترام کلا هش را بلند می کند.
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در پنجشنبه بیستم مهر 1385
|
To my beauti fuldaughter- ilove you YOU are ashining daughter can be-lovingand compassionate beautiful and good honest and principled deter mined and independent sensitive and intelligent you are a shining exampleof what every parent wishes their daughter were and iam so veryproud of you (Susan polisSchutz)
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در پنجشنبه بیستم مهر 1385
|
Tomy beautiful daughter-Ilove you You are a shining example of what a daughtercan be- lovingand compassionate beautiful and good honest and principled determined and independent sesitive and intelligent you are a shining example of what every parent wishes their daughter were and iam so very proudof you Susan polis schutz
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در پنجشنبه بیستم مهر 1385
|
شب را نوشیده ام وبر این شا خه های شکسته می گریم مرا تنها گذار ای چشم تبدار سر گر دا ن ! مر با رنج بو دن تنها گذار. مگذار خوا ب و جودم را پرپرکنم. مگذار از با لش تا ریک تنها ئی سر بر دا رم و به دا من بی تا ر و پو د روءیا ها بیا و یزم. سپیدی ها ی فریب رو ی ستو ن های بی سا یه رجز می خو ا نند طلسم شکسته خو ا بم را بنگر بیهو ده به زنجیر مر وا رید چشمم او یخته او را بگو تپش جهنمی مست! او را بگو:نسیم سیا ه چشما نت را نو شیده ام. نو شیده ام که پیو سته بی ارامم. جهنم سر گر دان ! مرا تنها گذار.
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در پنجشنبه بیستم مهر 1385
|
در قطعه معرو ف به مناظره(شننیده اید میا ن دو قطره خون چه گذشت) پر وین منا ظره دو دیدگا ه را در بر خورد طبقا تی بر سر گذری مجسم می کند قطره خو نی که از دست تا جوری چکیده است اصرار داردکه با قطره دیگری که از پا ی خا ر کنی است بیا میزد و قطره بزر گتر ی را بسا زند و لی قطره خون پا ی خا ر کن زیر با ر نمی رود. به خنده گفت میا ن من و تو فرق بسی است تو ئی ز دست شهی من ز پا ی کا ر گری تو از فرا ق دل و عشرت امدی به وجود من از خمید ن پشتی و زحمت کمری تو از فرو غ می نا ب سرخ رنگ شدی من از نکو هش خا ری و سو زش جگری
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در سه شنبه هجدهم مهر 1385
|
Hapinesscannot come from with out itmustcomefrom with in.it is notwhat we seeand touchorthat which other do for uswhich makes us happy"it is that which we think and feel and do-first for the other fellow and thenfor ourselves HelenKeller
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در سه شنبه هجدهم مهر 1385
|
قد یمتر ین دست نوشته با خ در یکی از کتا بخا نه های المانکه دو سا ل پیش بر اثر اتش سو زی خسا رت ها ی زیا دی دیده بود پیدا شد. این دو ذست نوشته یو ها ن سبا ستین با خ سال ۱۷۰۰ نو شته شده که حا و ی دو اهنگ است که با خ انها را برای ار گ سا خته است این کتا بخا نه که در یکی از کا خ ها ی قرن شا نز دهم قرا ر دا رد دو سال پیش دچا ر اتش سو زی شد و بیش از ۵۰ هزا ر کتا ب در این اتش سو زی از بین رفت. اما این دو دست نوشته با خ چون در صند و قی نگهدا ری می شد صد مه ای ندید
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در پنجشنبه سیزدهم مهر 1385
|
ابر ها ابر ها چیز ها ئی از پر پر ند گا نی از کف پر ند گا نی با با ل های بزرگ که از ان سو ی ها ی من امده اند ابر ها دل تپنده جا نوری به دام افتا ده ابر ها سگی پنبه ای زا ده روءیا ی کو دکی بیما ر ابر ها با د با ن زو ر قی که راه را بر من می نما یا ند راه سیال سکو ت را ابر ها کو ها ئی که به سو یم در تکا پو یند که در در و نم چیزی نخوا هند دمید جز با ر قه ای از سرود ابر ها تو هم اسما نی که تند با دی ان را در لحظه ای از هم می تو اندگسیخت به صو رت پو لک ها ئی شفا ف (از اشعار مینو دروئه در ۸ سا لگی)
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در پنجشنبه سیزدهم مهر 1385
|
MYFAMILY sister picks her nose biteshertoes sheis realyverybad she furustratesusallthe time she makes us all so mad MUM she worries all the time and she is suchabossyboots shewantsto look good when she wearsherfancysuits DAd heisalways watchingfoot ball heeats choco latesevery day andhe is alwaysvery lazy if it is OKfor me tosay MEiam so angelic iam always very good iam just alittle angel doing i should
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در پنجشنبه سیزدهم مهر 1385
|
to my daughter ilove you Whenyou wereborn ihold youinmy arms and just smiling at you you alwayssmiled back yourbig eyeswide open ful of love you were sucha beautiful good sweet baby
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در چهارشنبه دوازدهم مهر 1385
|
اب روان اب را دو ست دا رم که پا یدارنیست جمله اش هر گز پا یا ن نمی گیرد شکل و صدا یش هر گز یکسا ن نبیست رو زی در دامنش فرو خواهم پیچید و از دست خواهم رفت مثل جوجه در تخم ومن بر گ پا ئیزی کو چکی خوا هم شد به رنگ افتا ب و خون و چیزی دیگر در میا ن نیست و خود را مشتا ق و سبکبار خواهم کرد تا در یا و نسیم که دو ستشا ن دا رم مرا به دور دست ها به مکا نی دیگر ببرند. (مینو درو ئه)
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در چهارشنبه دوازدهم مهر 1385
|
اکنون به یقین در با را ن ها ی زمستا نی پیر شده ام اما کلا م عشق از لبا ن تو حتا بر گهای خزا ن زده را دگر گو ن می کنند Truly now ihave grown old in the winterrain Evenyour words oflove havealtered falling leaves
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در سه شنبه یازدهم مهر 1385
|
در ان زمان که مرا میل گلعذا ران بود زسزه خط من اندکی نما یا ن بود سنین عمر من از نوزده رسیده به بیست که گرم عشق و در برم گلر خا ن فرا وا ن بود وز ان میا ن صنمی چا بک و سپید اندام که مو لد و وطنش خا ک پا ک کر مان بود لطا فت بدنش بین که وقت خورد ن می زنا ف تا به گلو رنگ می نما یا ن بود دران زمان که خو ر شید می نمود غروب طلو ع بدر من از طر ف کو هسا ران بود زاتفا ق شبی این دو بیت می خوا ندم به جا ن دو ست اگر قصد من ز جا نان بود گدشت انکه ترا زلف عنبر افشا ن بود گذشت انکه مرا خا طری پریشا ن بود از این شعر بسی بر او بر خورد که بس نکته سنج و سخندان بود در جوا ب من نوشته بو د دو بیت که شرح حال من در ان رو ز گا ران بود کسی که نعمت ایا م وصل کفرا ن کرد سزا ی فعل بدش رو ز گا ر هجرا ن بود
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در سه شنبه یازدهم مهر 1385
|
اگر این خوا ب است در خوا ب های دیگری به یقین تو را خوا هم دید عشق ها ی عا لم بیدا ری از چه رو ی بی سر انجا م رها می شوند if this wasa dream iwoldsurely seeyouagain---why must waking love be left in complete?
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در سه شنبه یازدهم مهر 1385
|
اگر این خوا ب است در خوا ب های دیگری به یقین تو را خوا هم دید عشق ها ی عا لم بیدا ری از چه رو ی بی سر انجا م رها می شوند if this wasa dream iwoldsurely seeyouagain---why must waking love be left in complete?
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در سه شنبه یازدهم مهر 1385
|
بز رگی دا د یک در هم گدا را که هنگا م دعا یا د ار ما را یکی خندید و گفت این در هم خرد نمی ارزید این بیع و شرا را روان پا ک را الو ده مپسند حجا ب دل مکن رو ی و ریا را مکن هر گز به طا عت خو د نما ئی بر ان زین خا نه نفس خو د نما را بزن دز دان را ه عقل را راه مطیع خویش کن حرص و هوی را چه دا دی جز یکی در هم که خوا هی بهشت و نعمت ار ض و سما رآ؟ تو نیکی کن به مسکین و تهی دست که نیکی خو د سبب گردد دعا را از ان معنی پز شکت کر د گر دو ن که بشنا سی زهم درد و ذوا را مشو خو د بین که نیکی با فقیران نخستین فرض بو د دست اغنیا را به و قت بخشش و انفا ق پر و ین نبا ید داشت در دل جز خد ا را
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در دوشنبه دهم مهر 1385
|
اقای مرتضی رحیم نواز که و ب سایت (با را ن مندرس} را دارندو در ان رو نوشت یا د داشتها ی شخصی خو د را منتشر می کنند . برایم می نویسند:سلام -جناب اقای نفیسی کا ش بشود کمی در مورد خودتان در بلا گ تو ضیح به دهید . من در اینتر نت جستجو کردم و نام شما را در مو قعیت ها ی مختلف و متفا و ت شغلی یا فتم . علا قمندم که از شما بیشتر بدانم. منهم برا ی انکه امر این دو ست مهر با ن تا زه یا فته را اطا عت کر ده با شم و به گفته زند ه یا د ال احمد مثلا شرح احوا لا ت دا ده با شم. انچه را که در پشت جلد کتا بم امد ه است این جا می اورم.محمو د نفیسی در لو ل ما رس ۱۹۳۲ برا بر با دهم اسفند ما ه ۱۳۱۰ در کر مان زا ده شد و برای ادامه تحصیلا ت به تهران امد . پس از اخذ دیپلم وا رد دا نشکده ادبیا ت تهران شده و پس از گر فتن لبسانس خود در رشته زبا ن و ادبیات فارسی - از انجا که شو ق و دو ق زیا دی به مطبو عا ت و رو ز نا مه نگا ری داشت - رشته مز بو ر را هم با مو فقیت به پا یا ن برد و به اخذ در جه لیسا نس در رشته رو ز نا مه نگا ری نا ئل امد.مشا غل ادا ری او به تر تیب به عنوان متر جم- کا ر شنا س امار و زا رت صنا یع و معا د ن کشور-معا ون دبر خانه شو را- کا رشنا س تست سا ز- کا رشنا س امور استخدا می کشور-کا رشنا س ارشد امو زش امور مدیریت دو لتی- رئیس قسمت دو ره ها ی مدیریت مدیرا ن و روسای ادا رات- کا ر شنا س امو زشی و پژو هشی سا زما ن را دیو تلو یزیو ن ملی ایران می باشد همکا ری رسمی نفیسی با مطبو عا ت به تر تیب با مجله سخن - تحقیقات رو زنا مه نگا ری - جهان نو-و در زمینه ها ی نگا هی به مجلا ت فا رسی-رو زنا مه ی غیر فا رسی ایران-رو زنا مه ی فا رسی منتشر شده در خا رج-تا ریخ تحول و تطور رو ز نا مه ها و مجلا ت فا رسی و نیز نفد کتا ب بو ده است و نخستین نقد کتا ب و ی در مجله رسمی تلو یزون تما شا به چا پ رسید و ان در با ره کتا ب معر و ف "گنچا رف به نا م ابلو مو ف بو د که با تر جمه خوب سرو ش حبیبی به چا پ رسیده بود. پیش از انقلاب نفیسی به پا ریس سفر کرد و سپس به هو ستون تگزا س و سر انجا م به لس انجلس امد و در همین شهر مقیم شد. در اینجا هم نوشتن را رها نکردهو با رو ز نا مه طلو ع به مدیریت سعید شفا و را ه زندگی با نام مستعا ر م. پژو هشگر. سیمر غ و عا شقا نه همکا ری نز دیک دا شته است . پا ره ای از نوشته های او مقا لا ت متددی است که در زمینه تا ریخ رو ز نا مه نگا ری- نوشته شده - ما نند نگا هی به رو ز نا مهای طنز ایران- نگا هی به تا ریخ رو زنا مه نگا ری در تر کیه- و یا مقا لا تی در با ره فرهنگ و فو لکلور ایران هم چو ن جشن سده - نو رو ز- سر گدشت ترانه و تصنیف در ایران- تعزیه از دید گا ه سیا حان خا رجی- نگا هی به ادبیا ت کا رگری ایران-نگا هی به تا ریخچه احزا ب سیا سی ایران- و غیره و تر جمه دا ستا نها ئی از نویسندگان امر یکا و امر یکای لا تین- نفیسی از دوا ج کر ده و صا حب دو فر زند به نا مهای "با بک" و "سیا مک" است . با بک و کیل دعا وی و سیا مک در دو ره دکترای علو م انسانی و گر گ شنا سی در دانشگا ه u. c. l. a مشغو ل ادامه تحصیل است.(پا یا ن}
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در دوشنبه دهم مهر 1385
|
اقای مر تضی رحیم نواز که وبسا یت{با ران مند رس) را دارند و رو نوشت های شخصی خو دشا ن را در ان منشر می کنند برا یم می نویسند: سلام . جنا ب نفیسی کا ش بشودکمی در با ره خودتان در بلاگ تو ضیح به دهید من در اینتر نت جستجو کردم و نام شما را در مو قعیت ها ی مختلف و متفا و ت شغلی یا فتم علا قه مندم که از شما بیشتر بدانم. برای انکه امر این دو ست مهر با ن تا زه یا فته را اطا عت کر ده با شم به قول زنده یاد(جلا ل ال احمد) مثلا شرح احوا لات را دا ده باشم در اینجا انچه را که در پشت جلد کتا بم {در عمق شب اسب تو هستم} که مجموعه دا ستا نی است از نویسند گان امر یکا و امریکا ی لا تیین در اینجا می اورم:محمو د نفیسی در او ل ما رس ۱۹۳۲ برابر با دهم اسفند ما ه ۱۳۱۰ در کر ما ن زا ده شد و برای ادا مه تحصیلا ت به تهران امد.پس از اخذ دیپلم وا رد دا نشکده ادبیا ت تهرا ن شد و پس از گر فتن لیسا نس خود در رشته زبا ن و ادبات فا رسی از انجا که شو ق و ذو ق زیا دی به مطبو عا ت و رو زنا مه نگا ری دا شت رشته مز بو ر را هم با مو فقیت به پا یان برد و به اخذ لبسا نس در رشته رو زنا مه نگا ری نیز نائل امد.مشا غل اداری او به تر تیب:به عنوان مترجم-کا رشنا س امار و زا رت صنا یع و معا دن-معا ون دبیر خا نه شو را - کا رشنا س تست ساز-کا رشنا س امو ر امتحا نات استخدامی کشو ر- کا رشنا س ارشد امو زش مدیریت دو لتی- رئس قسمت دو ره ها ی مدیریت مد یران و روئسای ادارات-کا رشنا س اموزشی و پژو هشی سا زما ن را دیو تلو یزیو ن ملی ایران- می باشد(بقیه می ما ند برای قسمت بعد)
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در دوشنبه دهم مهر 1385
|
گر مر د رهی میا ن خون با ید رفت وز پا ی فتا ده سر نگون با ید رفت تو پا ی به را ه در نه و هیچ مپرس خو د را ه بگو یدت که چون با ید رفت (مختا ر نامه مجمو عه ربا عیات عطار نیشا بوری)
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در یکشنبه نهم مهر 1385
|
سا بق بر این یز دی ها دختر را خیلی جوا ن شو هر می دادند.در یکیاز عرو سی ها دختر خیلی جوان وحتی بچه بود"و قتی که مشا طه خوا ست زیر ابروی دختر را بکند دختر دردش امد و طبعا حرکت شدیدی به خو د داد و از این حر کت اواز مخا لفی از او سر زد دخترک بسیار شرمنده شد مشا طه برای بیرو ن اوردن دختر از بو ری گفت:عیب ندا رد این علا مت ان است که زو دتر می زا ئی و مو لو د هم پسر خواهد بود دختر با ور کرد وگفت:-اگر اینطور است یکی دیگر هم حا ضر دارم!مشا طه گفت:-حا لا اینی که زا ئیدی بز رگش کن "بعد ها وقت زیا د داری
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در چهارشنبه پنجم مهر 1385
|
سا بق بر این یز دی ها دختر را خیلی جوا ن شو هر می دادند.در یکیاز عرو سی ها دختر خیلی جوان وحتی بچه بود"و قتی که مشا طه خوا ست زیر ابروی دختر را بکند دختر دردش امد و طبعا حرکت شدیدی به خو د داد و از این حر کت اواز مخا لفی از او سر زد دخترک بسیار شرمنده شد مشا طه برای بیرو ن اوردن دختر از بو ری گفت:عیب ندا رد این علا مت ان است که زو دتر می زا ئی و مو لو د هم پسر خواهد بود دختر با ور کرد وگفت:-اگر اینطور است یکی دیگر هم حا ضر دارم!مشا طه گفت:-حا لا اینی که زا ئیدی بز رگش کن "بعد ها وقت زیا د داری
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در چهارشنبه پنجم مهر 1385
|
یا د تو شب و روز قرین دل ما ست سو دای دلت گو شه نشین دل ماست از حلقه بندگیت بیرو ن نرود ان اتش سو زند ه که عشقش لقب است تا نقش حیات د ر نگین دل ما ست در پیکر کفر دین چه سو زنده تب است
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در چهارشنبه پنجم مهر 1385
|
tears in her eyes pando ra is a German shepherd dog. she loves me.She used to live with another girl but we bought her.. pandora jumps allover me and kisses me and she looks like she has tears in her eyeswhen she looks at me.She thinks iam the other girl.
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در چهارشنبه پنجم مهر 1385
|
love man sees woman and lovecomes uponthe two. Many years go byand make their own wayof love and married loveanddo what they want to do.They kissget all and have children and that is how the world began and we are thank ful forthem
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در چهارشنبه پنجم مهر 1385
|
negar hanimنگار حنیم{۱۸۶۲-۱۹۱۸} دختر یک پا شای عثما نی بو د که برای تحصیل به مدر سه ای فرا نسوی فرستا ده شد. در چها رده سا لگی به از دو ا جی تحمیلی از سو ی خا نو ا ده اشتن داد که بعد از سا لها ئی تلخ و تیره به جدا ئی منجر شد. او ادبیات شرق و غرب را به خوبی می شنا خت و به چند ین زبا ن بیگا نه از جمله فا رسی- یو نانی- عر بی و المانی-تسلط دا شت-این شا عره ۳ کتاب شعر - یک کتاب نا مه ها ی عا شقا نه-و ۳ نما یشنا مهبه چا پ رسا نید شر ح حا ل وی در سا ل ۱۹۵۹ منتشر شد. در اینجا شعری از او را می اوریم:یکبا ر دیگر به من بگو:ایا منم تنها عشق تو- در همه دنیا؟ ایا به راستی منم تنها غایت امال تو؟ ایا شعله کشیدن اتش شهوت در جانت و جوشش ابدی عشق در سینه ات تنها و تنها به خا طر من است؟یکبا ر دیگر به من بگو اکنون و در همین دم به من بگو ایا منم تنها زنی که سر چشمه و ما یه همه دردها و دلشوره توست؟ فا ش می گو با من افکا ر و احسا سا تت را ودر قلب من فرو ریز همه ی انچه تو را از درد و رنج اکنده است یکبا ر دیگر با من بگو:ایا منم تنها عشق تو در همه دنیا؟
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در سه شنبه چهارم مهر 1385
|
این شعر را در پادسخ کسی می اورم که سا عتی پیش در باره شعر هیچ نگفت من اظها ر نظر کر ده بود۰ خدا خوان تا خدا دان فرق دارد که حیوان تا بانسا ن فرق دارد موحد را بمشرک نسبتی نیست که وا جب تا با مکان فرق دارد محقق را مقلد کی توان گفت که دا نا تا به نا دان فر ق دارد منا جاتی خرا با تی نگردد که سیر جسم تا جان فر ق دارد مخوان الو ده دامن هر کسی را که دا مان تا بدامان فرق دارد من ابروی یار و شیخ محراب مسلمانئ تا مسلمان فرق دارد من و میخا نه و راه ظلمات که می با اب حیوان فرق دارد مخوان دور فلک را دور ترسا که دو ران تا به دوران فرق دارد مکن تشبیه زلفش را به سنبل پریشا ن تا پریشان فرق دارد مبر پیش دهانش غنچه را نام که خندان تا به خندان فرق دارد امید وارم اقائی که تهمت زده اند ان دانش و بصیرت را داشته با شند و بتوانند از لا بلای شعر بالا جوا ب خود را گر فته باشند وگرنه در جهل مسلم خواهند ماند والسلام محمود نفیسی
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در یکشنبه دوم مهر 1385
|
عا شقم عا شق بر ویت گر نمیدانی بدان سو ختم در ار زو یت گر نمی دانی بدان با همه زنجیر و بند و حیله و مکر رقیب خوا هم امد من به کو یت گر نمی دا نی بدان مشنو از بد گو سخن من سست پیما ن نیستم هستم اندر جستجو یت گر نمی دا نی بدان گر پس از مردن بیائی بر سر با لین من زنده می گردم به بو یت گر نمی دانی بدان اینکه دل جا ی دگر غیر از سر کو یت نر فت بسته انرا تار مویت گر نمی دانی بدان گر رقیب از غم بمیرد یا حسد کورش کند بوسه خواهم زذ به رو یت گر نمی دانی بدان هیچ می دانی که این لا هوتی اوا ره کیست؟ عاشق رو ی نکویت گر نمی دانی بدان
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در یکشنبه دوم مهر 1385
|
طبیب رنگ مرا دید و هیچ نگفت گرفت نبضم و اهی کشید و هیچ نگفت شنید دختر ایران خبر ز ازادی عرق زهر سر مو یش چکید و هیچ نگفت به پیر میکد ه رمزی زرا دیو گفتم درون خرقه به حیرت خزید و هیچ نگفت به ناله مرد فقیری میان کو چه زجوع تو انگری همه را می شنید و هیچ نگفت شنید {فقر وطن}"شاه بهر مترس خود دو دست رخت مر صع خرید و هیچ نگفت زخوا بگا ه غنی دید عکسی اهنگر به فکر غرق شدو دم دمید و هیچ نگفت زمن مبا رزه صنف کا ر گر چو شنید سیا ه شد لب خود را گز ید و هیچ نگفت زر نج کا رگران خوا جه را خبر کردم پیا له می خو د سر کشید و هیچ نگفت به پیش شیخ گشو دم کتا ب لا هو تی برهنه پا سو ی مسجد دوید و هیچ نگفت
|+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در یکشنبه دوم مهر 1385
|
در استا نه در خرو جی زندگی-لبریز نیستی شدم!
در استا نه در خرو جی زند گی امیدم تبخیر شد!
در استا نه در خر و جی زندگی بدو ن لا لا یی به خوا ب ابدی فر و می رو م!
در استا نه در خر و جی زند گی به ریش زند گی می خندم!
در خرو جی زند گی جسدم را به جهنم شلیک کرد!
عز را ئیل ویزای جهنم را برایم صا در کرد!
مر گ بقد ری نز دیک شده بود که زندگی دنبال خو دش می گشت!
عا شق پلی هستم که از رو ی طو ل رو د خا نه بگذرد
دختر در یا با اب از پسر دریا رو می گیرد
در حا صل حمع سکوت ها فر یاد می کشم
قفس پرنده ی محبو س لبریز از پر و ا ز ها ی بر با د رفته است
غرو ب خورشید در حا صل جمع ستا رگا ن طلو ع می کند
و قتی عز را ئیل به مر خصی می رو د " در خرو جی زند گی را می بندد
