باران

X

باران

ادبیات و فر هنگ وهنر امروز


	ی تعطیل دو سه رو زه خوانندگان عزیز باران :چون برای چند روز و برای شرکت در عرو سی پسرم عا زم سفر چند رو زه ای هستم بدینو سیله برای همین مدت با خو انندگان باران خدا حا فظی میکنم و ازاین تا خیر و وقفه چند رو زه از خو انندگان پو زش می خو اهم تا سه شنبه دیگر خدا حا فظ محمود نفیسی \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در سه شنبه سی ام آبان 1385 \|


	نصیحت به دخترم Doallthe good you can"-by all the means you can"-in allthe waysyou can"-in the all places you can"_at all the times you can"-to allthe peopleyou can"-aslongas everyou can.johnwesley \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در شنبه بیستم آبان 1385 \|


	وصیت نا مه ها ی عجیب و غریب شخص متمولی بتا زگی در شهر ژنو در گدشت . از این شخص او لا د و عیالی با قی نما نده است . در وصیت نا مه ای که نو شته است مبلغ زیادی برای یک زن معین نمو ده است و نوشته:چو ن در سن بیست سالگی من عاشق این خانم شدم و خو استا ر ازدواج با اوـولی این زن به مو اصلت با من تن نداذ و در نتیجه ۵۰ سال مرااز مشقت عیال داری رهائی بخشید لذا به پاس این مو هبت و برای تشکراین مبلغ را به او تقدیم می کنم.و یکی از وکلا ی عدلیه فرانسه هفتا د و چها ر هزار فرانک دا رائی خو درا و قف دارالمجا نین نمود و در و صیت نا مه خو د نو شت چون این پو ل را من از دیوانه ها یعنی اشخا صی که مرا فعه می کنند دریا فت نمو ده ام لذا به هما نها مسترد می دا رم \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در شنبه بیستم آبان 1385 \|


	چه عشقی اتش ان هر گز خا مو شن نخواهد شداز تو ما س کا ریو انکه گو نه ای گلگو ن را دو ست دا رد یا لبی چو ن مر جا ن را ستا یش می کند یا از برق چشما نیکه ما نند اختران می درخشند اتش درو ن را ملتهب می سا زد همینکه زمان فرتو ت انها را زائل کرد این شعله نیز خو اهد فسرد . اما اگر کسی را دو ست بدا ری که دا را ی اند یشه ای ملا یم و استو ا ر با شد و ارزو به اندا زه خو اهدو دل هردو بقدر هم از عشق لبریز با شد . اتش چنین عشقی هر گز خا مو ش نخو اهد شد.من اگر اینها نبا شد در گو نه ها یا لبها یا چشما ن دلربا بحقارت می نگرم \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در شنبه بیستم آبان 1385 \|


	چرا شو هر نمی کنم این مطلب طنز را هم به خو انید و لبخند بزنید:از ماری کو ریلی نو یسنده معرو ف انگیسیپرسیدند چرا شو هر اختیار نکردی؟جواب داد لزو می نداردبرای اینکه من سه حیوان اهلی در منزل دارم که ر وی هم رفته نما ینده یک شو هر هستند.سگی دا رم که صبح ها مرتب غر غر می کند یک طو طی ذارمکه عصر ها مرتبا قسم می خو ردو وعده و وعید می دهد-یک گربه دارم که شبها دیر بمنز ل مرا جعه می کند \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در شنبه بیستم آبان 1385 \|


	اخرین سرو ده محمد علی مبشری ومضمو ن این پیا م را در سرو ده اش چنین می خو انیم : تا بشیر تا بنا ک رو ز دا من گسترا ند از فراز کو هسا ر دو ر بر دامان صحرا بو سه رگبا ر دشمن -دور از چشم عزیزان سو ی خاک و خون کشاند پیکرخونین مارا همسر من! زندگی هر چند شیرین است-اما دو ست دارم با تمام ارزودر راه انسا نها بمیرم دو ست دارم کز نشیب جو یبار زندگا نی قطره ای شفاف با شم در دل دریا بریزم چهره بر دامن مکش تا پا سدار شب نگو ید همسری از(ننگ)راه شوهر خو د شرم دارد لاله ای خونین به رو ی سینه بنشان تا بگو ید همسر محکوم قبلی کینه تو زو گرم دارد بچه ها یم را مو اظب باش همچون چشمها یت تا نگیرد چهرشا دا بشان را گرد ذلت رو زگا ری گر بپر سید ند از احو ال با با گو که با لبهای خندان کشته شد در راه ملت \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در پنجشنبه هجدهم آبان 1385 \|


	نامه سرهنگ مبشری به همسرش درنا مه ای از سرهنگ مبشری به همسرش چنین می خو انیم: همسر بسیا ر عزیز و با وفایم . در سا عت ۳ بعد از نیمه شب ۲۷/۷/ ۳۳به من و رفقا یم ابلا غ کردند که حکم دادگا ه یعنی اعدام اجرا شو د . اینک این کا غذ را بتو می نو یسم.به تو و بچه های عزیز و ...فکر می کنم .. از اینکه در دو را ن زندگی ۱۳ سا له ای که با هم دا شتیم نتو انستم مو جبات اسایش تو را فراهم کنم شرمسا رم و عذر می خو اهم .. به خا طر دا شته باش که من جز سعا دت و خو شبختی ملت عزیز ایران هیچ ارزو و سو دائی در سر ندا شتم و در این راه کشته می شو م. این مرگ - مرگ شرا فتمندا نه ای است . بچه ها یم که بزرگ شدند به انها بگو که پدری با شرف دا شتید.به انها بگو که پدرتا ن در راه سعا دت ملت ایران اعدام شد.می دا نم مرگ من برای همه انها که مر ا دو ست دارند نا گو ار است ولی باید همگی صبو ر و بر دبا ر با شید. از دو ر تو و داریوش و سیا وش و کو رش- بچه ها ی عزیزم را می بو سم . بردباری شما و سعا دت ملت عزیز ایران را ارزو مندم محمد علی مبشری \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در پنجشنبه هجدهم آبان 1385 \|


	اخرین پیام مر تضی کیوان مرتضی کیوان لحظه فرا خوانی خو د به میدان اعدام (سحرگاه ۲۷/۳۳)اخرین پیام ما ندگارش را بر دیوار سلو ل انفرا دی لشکر دوم زرهی حک می کند. و ان را به گو ش جا ن می رسا ند: درد و رنج چند رو زی بیش نیست راز دار خلق اگر با شی همیشه زنده ای.و این ده تن رشید ترین و شجا عترین فرزندان این سرزمین بو دندکه بدستو ر شاه و بنا به خو است امپریا لیزم امریکا-اعدام شدندسرهنگ عزت الله سیا مک-سرهنگ عزیزی نمینی-سرهنگ محمد علی مبشری-سرگرد نصرالله عطا رد -سرهنگ هو شنگ وزیریا ن- سروان نظا م الدین مدنی-سروان نو رالله شفا-سروان محمد علی وا عظ قائمی-ستوان یکم عباس افرا خته- و غیر نظا می مهندس مرتضی کیوان \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در پنجشنبه هجدهم آبان 1385 \|


	مرگ دیگر-هوشنگ ابتها ج مرگ در هر حالتی تلخ است اما من دوستر دارم که چون از ره اید مرگ در شبی ارام چو ن شمعی شو م خا مو ش لیک مرگ دیگری هم هست درد نا ک اما شگرف و سرکش و مغرو ر مرگ مر دان مرگ در میدان با تپیدن های طبل و شیون شیپور با صفیر تیرو برق تشنه شمشیر غرقه در خو ن پیکری افتا ده در زیر سم اسبان و چه شیرین است رنج بردن -پا فشردن در ره یک ارزو مردانه مردن وندر امید بزرگ خویش با سرود زندگی جا ن سپردن اه اگر باید زند گانی را به خون خو یش رنگ ارزو بخشید و به خون خویش نقش صو رت دلخو اه زد بر پرده امید من به جان ودل پذیرا میشوم این مرگ خونین را \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در پنجشنبه هجدهم آبان 1385 \|


	نا له رسا- از فرخی یزدی به زندا ن قفس مر غ دلم چو ن شا د می گر دد مگر رو زی که از این بند غم ازاد می گردد تپیدن ها ی دل ها نا له شد- اهسته اهسته رسا تر گر شو د این نا له ها فر یا د می گر دد زاشک و اه مردم بو ی خون اید که اهن را دهی گر اب واتش-دشنه فو لا د می گردد دلم زین خرابیها بو د خو ش-زانکه می دا نم خرابی چونکه ا زحد بگذرد ابا د می گردد زبیداد قرو ن -اهنگری گمنام و زحمتکش علمدار و علم چو ن کا و ه حداد می گردد علم شد در جها ن فرهاد در جا ن بازی شیرین نه هر کس کو هکن شددر جها ن فرها د می گردد \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در پنجشنبه یازدهم آبان 1385 \|


	بر می گر دیم از سیا وش کسرائی ما رو زی عا شقا نه بر می گر دیم بر درد فرا ق چا ره گر می گر دیم از پا نیفتا ده ایم و و تا سر دا ریم در گرد جها ن به درد سر می گردیم خا کستر ما اگر انبو ه کنند ما در دل ان تو ده شرر می گردیم گر طا لع ما غرو ب سنگینی دا شت این بار سپیده سحر می گردیم چو ن نو بت پروا ز به -عقا با ن برسد ما سو ختگا ن صا حب پر می گر دیم نا یا فتنی نیست کلید دل تو نا یا فته ایم؟بیشتر می گردیم از رفتن بدرود سخن سا ز مکن ای خو ب "- ای خوب"بگو که بر می گردیم \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در پنجشنبه یازدهم آبان 1385 \|


	واپسین نامه زند ه یاد مر تضی کیو ان ما در عزیزم- یا ر و همسر عزیزم-خو اهر عزیزم به دنبا ل سر نو شت و سر انجا م خو د می رو م.همه شما برای من عزیز و مهربان بو دیدو چقدر به من محبت کر ده اید اما من نتو انستم -نتو ا نسته ام جبرا ن کنم .اکنو ن که پا ک و شریف می رو م -دلم خندا ن است که برای شما پسر- دو ست و شو هر و برا در نجیبی بو ده ام- همین کا فی است دو ستا نم زند گی ما را ادامه می دهند و رنگین می سا زند. همه را دو ست دا رم زیرا زندگی پا ک و نجیبا نه و شزا فتمندا نه را می پرستید ه ام . زن عزیزم یا دت با شد که (عمو تیغ تیغی)تو را ه را تا به اخر طی کرد. خو اهر م درسش را در دا نشکده ادا مه بدهد.ما دم با هما ن صفا ی نیر و دهند ه خو د مشو ق او خو اهد بود . کسا نی که از من طلب دا رند و من نتو انستم قر ضشا ن را بدهم و دینم را ادا کنم مر ا به بخشند. پو ری جا ن دلم می خو اهد به فکر دل درد خو د با شی و اقدا م کنی که از این درد کمتر رنج ببری زیرا همیشه مر ا نا را حت می کردو رنج می داد . زند گی را دو ست تر بدار و ان را پا ک و خو ب ادا مه بد ه یقین دا شته با ش انسا ن نیرو ی همه معنو یت ها را در خو د احسا س می کند . تما م شعر ها ی خو ب و حسا سی که خو اند ه ام و با هم خو انده ایم در دل ما نند غنچه نغمه می زندو می تر ا و دو چقد ر خو ب بو د شعر ها ئی را که به من جا ن می بخشید یک با ر دیگر هم با زبا ن خو دم می خو اندم اما اکنون شعر زند گی را می خو انم که سر و دش به همه ما لذت و ا قعی را می بخشد. همه خا نو ا ده ما ن را دو ست می دا رم و از هر کسی که به من مهر و لطف داشته است چقدر تشکر دا رم . خو ا هر م با هر که می خو اهی با ش و با خو د با ش. بهتر ین شرط سلا مت نفس و عزت زندگیبه خو د احترا م گدا شتن است .در این لحظا ت تما م عو ا طف حقشنا سی ام نسبت به ما در م و تو و پو ری جا نم در دل و ذهنم متجلی استو با یا د شما و همه خو بان زندگی را به صو رت دیگر ادا مه می دهم .بو سه های بیشما ر برا ی همه یا را ن زندگ ام. مر تضی کیو ان سه و نیم بعد از نیمه شب دو شنبه ۲۶ مهر ۱۳۳۳ \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در شنبه ششم آبان 1385 \|


	یا دداشتی دیگر از زند ه یا د مرتضی کیوان به شما گفته بو دم که به خا طر پنجا ه و دومین سال شها دت مر تضی کیوا ن مطا لبی در با را ن خو اهد امد در اینجا یک یا دا شت دیگر که نشا ن دهنده رو ح حسا س و هنر ستا ی او ست می او رم. او در برابر عظمت انسا ن سر تعظیم فرو می او رد:این رو ح حسا س و ازاده من که انی مر ا را حت نمی گذا ردان قدر به من ازار رساند که بی شک صا فیتر ین اینه ها به پای ان نمی رسدبرای و صف ان کا فی است که بنو یسم از اسمان بزرگترو از اینه شفا ف تر و حسا س تر است!طغیا ن رو ح من از طو فان نوح شدید تر و از مشیت الهی عظیم تر است! اسمان پهنا ور با همه بزرگی و بلندی گاه برای پرواز روحم کوتاه است ودنیای بزرگ با همه فضای متنا هی برای اندیشه ان کو چک !وا قعا که بشر تا چه حد عظمت پذیر و هنر مند است سپاس بی اندا زه خدا را با ید که بشر را عقل و هو ش عنا یت فر مو دو روح وی را از همه بلند پر وا زی ها و سبکسری ها باز ندا شت- تهران -دیما ه ۱۳۲۲ \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در شنبه ششم آبان 1385 \|


	حسا ب زند گی-از دفتر خا طرا ت زندگی - زند ه یا د مرتضی کیو ا ن ...هنو ز خود را نمی تو انستم ادا ره کنم که پدر م بد رود زند گی گفت و مر ا در میا ن این همه دردو رنج زندگی تنها و بی یا ور گذاشت....او رفت و خو شی ها ی اتی را هم - اگر احیا نا ممکن بو د چیزی از خو شی در طا لع من بو ده با شد.- با خو د برد...از پس مرگ او اگر بگو یم بک ما ه متو الی روی خو شی ندید م با ور کنید.ان سال که پدرم در گذشت کلاس نهم را تما م نکر ده بو دم و او که ان همه ارزو دا شت اتیه خو شی برای من ببیند به مراد دل نر سیده از این دنیا به سرای جا و دا ن شتا فت..سربار همه فکر و اندشه ها ی خا نو ادگی مدرسه را ترک نگفتم و با علا قه و همتی که ذا شتم ان را تا انجا که سر نو شت اجا زه داد ادامه دادم......تهران -۱۸/۱۰/۱۳۲۲ \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در شنبه ششم آبان 1385 \|


	تو صیف مر تضی کیو ان از زبا ن خو د او- قسمت دو م زندگی را فقط به خا طر احسا سا ت دو ست دا رد و به مبا دی ان جز به دیده احسا س نمی نگرد.حسرت و نا کا می و امید و ار زو چها ر عا مل مو ثر و سمجی هستند که دست از گر یبا ن و احسا سا ت او بر نمی دا رند. در و ازه دلش با کلید محبت گشو ده می شو دو کشتی و جو دش را امو ا ج عشق و عا طفه و فشا ر ارزو و تخیل در دریا ی طو فا نی احسا سا ت نا را حت می کندو نمی گذا رد ارا م بما ند محجو ب و سر سخت و گو شه گیر و ما جر ا جو ست ..این حا لا ت در مو قعیت ها ی مختلف متنا سب با رو ح او ایجا د می شو ندو از احسا سا ت او تجلی می کنند به فر ما ن احسا سا ت از هیج خطری نمی تر سد و از هیچ کا ر سخت رو گر دان نیست همیشه در انتظا ر حو ا دث و نا مر ا دی بسر می بردو پیو سته خو اها ن زندگی انقلا بی و پر حا دثه است. ۱۹/ ۵/ ۱۳۲۳ \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در جمعه پنجم آبان 1385 \|


	تو صیف مر تضی کیو ان از زبا ن خو د او مر تضی جو انی استاحسا سا تی و شدید التا ثر اما سلیم و بر دبار..زیبا پرست و اد ب دو ست - زیبا ئی را در هر چه با شد طبیعت و نقا شی- زن و مو سیقی به یک اندا زه دو ست دا رد. اما شعر خو ب را به همه انها تر جیح می دهد...دو ست پرست و رفیق با ز است. برای او لی از جا ن و ما ل و فدا کا ری در یغ ند ا ردو برای دومی هیچکس را از خو د نمی رنجا ند خو خو اهی در او خیلی کمو به نحو سعا دت بخشی در او وجو د دا رد همیشه ار زو مند دلبا خته است زن را به خا طر شعر دو ست دا رد زیرا وجو د او را در سر لو حه دفتر زندگی و احسا سا ت می دا ند و نا له و یلن قلب او را به لر زه می او رد و اثر اشعا ر شو ر انگیز و حا ل زن ها ی در عشق نا کا م شد ه را در رو ح او ایجا د می کند(بقیه دا رد) \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در جمعه پنجم آبان 1385 \|


	یا دگا ر از سیا و ش کسرائی اینهم دو شعر از سیا و ش کسرا ئی که به یا د زند ه یا د کیو ان- سرو ده است و شعر دو م را به خا نم پو ری سلطا نی همسر گرامی زنده یا د کیو ان تقدیم کر ده است. یا دگا ر ای عطر ریخته عطر گریخته دل عطر دان خا لی و پر انتظا ر تو ست غم یا دگا ر تو ست و شعر دو م به پو ر ی گهو ا ره شب سحر می ایم و در دل غمینم غمین تر ادم رو ی زمینم اگر گهو اره شب و اکند رو ز کجا خسبم که در خو ابت ببینم \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در جمعه پنجم آبان 1385 \|


	درس وفا از هو شنگ ابتها ج - ه - الف- سا یه دیرو ز در با ره کیو ان گفتم و نو شتم و یا دش را گرامی دا شتم اینک شعر ی را که هو شنگ ابتها ج شا عر بزرگ معا صر در با ره او گفته می او رم درس وفا ای اتش افسرده افرو ختنی ای گنج هدر گشته اندو ختنی ما عشق وو فا را زتو امو خته ایم ای زند گی و مر گ تو امو ختنی \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در جمعه پنجم آبان 1385 \|


	کیوان ستا ره بو د ۵۲ سال پیش تعدادی از افسرا ن تحو ل خو اه و مردم دو ست مابه دنبال کو دتا ی ۲۸ مرداد ۱۳۳۲به خون خفتند.مرتضی کیوان -نویسنده -شاعر- و رو زنا مه نگا ر ایران نیز در کنا ر چنین افسرا نی در برابر جو خه اعدا م قرار گرفت.یا دش گرا می با د.بهمین سبب بزو دی در با ران در با ره او مطا لب مفصلی خو اهیم نو شت . شما را به خو اند ن این سلسله مقا لا ت می خو انیم.ودر اینجا شعری راکه احسا ن طبری در با ره او سرو ده است می او ریم:به شا عر شهید-مر تضی کیو ان----------------------------------------------------------------------ای شا عر ی که شمع جو انبت شد خموش در زیراسما ن غمین سپیده دم- بیشک نبو د جا ن تو غا فل زسیر کا ر- رو زی که هشته ای به سیل طلب قدم - قلبی که بو دمنبع الها م شعر و زا ز- از جو ر خصم شد گل پو لا د مامنش- چشمی که بو د پر زنگا هی زما نه سنج او یخت مر گپر ده تا ری زر و زنش- طو فا ن و ز ید-شا خه نو خیز تو شکست ازباغ عمر - بر گ و جو د تو شد جدا رفتی بدا ن دیا ر کز ان با ز گشت نیست- وان خا ندا ن و خا نه تهی شدزکد خد ا - پروانه ا ی که شیفته شمع رو شن است-پر و ا ندا رد انکه بسو ز د وجودخو یش شا عر که هست عا شق انو ا ر زند گی تا کا م مر گ سر نکشد از سرو د خویش انکس که شو ر بخت ترا خو اند بر خطاست زیرا نبرد راه سعا دت - سعا دت است زیبائی و جو انی و رزم تو رست و ان شعر اخر ین که سرو دی شها دت است \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در پنجشنبه چهارم آبان 1385 \|


	قا بل تو جه خو انندگا ن ( با ران) قابل تو جه خو انندگان با ران: چنا نچه به خواندن مطالب (سیاسی- اجتما عی) علا قه مند هستیدبه بلا گ دیگر من (جرقه)به این ادرس برو ید:www.mahnaficy.persianblog.com \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در پنجشنبه چهارم آبان 1385 \|


	بشکنی ای قلم - از زنده یا د محمد علی افر ا شته بشکنی ای قلم - ا ی دست- اگر پیچی از خد مت مظلو ما ن سر این شعا ر است که دا دم هستم رو ی این قو ل شر ف تا اخر تا که جا ن در تن و خو ن در بدن است بسته ام پشت (۰ چلنگر}۱ـ سنگر... نو کر ملتم- اربا ب عزیز قدر دا ن است -به نو کر- چا کر هر چه زا هست صلا ح ملت فا ش می سا زم بی خو ف و خطر! خا نه ام غا رت او با شا ن شد این یکی دیگ گرفت ان دفتر!که چه؟سر خم کنم از او ن طرفی این چنین سر برو د زیر تبر! ۱-چلنگر- نام رو زنا مه ای بو د که زند ه یاد محمد علی افرا شته منتشر می کردو بیت نخست این شعر همیشه بر بالای رو ز نا مه نو شته شده بود.-------- \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه سوم آبان 1385 \|


	ضلا ل - از ملک الشعرای بها ر دیدم به بصر ه دختر کی اعجمی۱- نسب رو شن نمو ده شهر به نو ر جما ل خو یش می خو اند درس قران - در پیش شیخ شهر وز شیخ - دل ربو ده به غنج و دلا ل خو یش می دا د شیخ درس:"ضلا ل مبین"به او اهنگ "ضاد"رفته به او ج کما ل خو یش دختر ند اشت طا قت گفتا ر حر ف "ضاد" با ان دها ن کو چک غنچه مثا ل خویش می دا د شیخ را به دلا ل مبین جو اب و ان شیخ می نمو د مکر ر مقال خو یش گفتم به شیخ را ه "ضلال"اینقدر مپو ی! کاین شو خ منصر ف نشو د از خیال خو یش بهتر هما ن بو د که بما نید هر دو ان او در دلال خو یش و تو اندر ضلا ل خو یش اعجمی=ایرانی \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه سوم آبان 1385 \|


	نیستی- از استا د علا مه علی اکبر دهخدا یقین کر دمی مر گ اگر نیستی است --از این و رطه خو د را رها نیدمی بدا ن عر صه پهن بی از دحا م خر و با ر خو د را کشا نیدمی به جسم و به جا ن هر دو ان مر دمی زهستی رسن بگسلا نیدمی --در این قلعه شو م ذات الصو ر به تحقیر دا من فشا نیدمی مر این معد ن خا ر و خس را به جا ی بدین-خو ش علف گله ما نیدمی!----------------------------- \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه سوم آبان 1385 \|


	و طن پرستی - از استا د علا مه علی اکبر دهخدا هنو زم زخردی به خا طر در است --که درلانه ما کیان برده دست به منقا رم ان سا ن به سختی گزید --که اشکم-چو خون از رگ- ان دم جهید ! پدر خند ه بر گریه ام زد که:- "ها ن ! وطن داری اموز ازماکیان----------------------------------------------------------------------------- \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه سوم آبان 1385 \|


	مر گ دوست از عا ر ف قزو ینی به مر گ دو ست مر ا میل زند گا نی نیست زعمر سیر شدم- مر گ نا گهانی نیست؟ بقا ی خو یش نخو اهم از انکه می دا نم که اعتما د بر این رو زگا ر فا نی نیست خو شم که هیچ کس از من دگر نشا ن ندهد به کو ی عشق نشا ن به زبی نشا نی نیست \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه سوم آبان 1385 \|


	قا بل تو جه خو انندگا ن ( با ران) قا بل تو جه خو انندگا ن (با را ن) چنا نچه به مطا لب (سیاسی- اجتما عی) علا قه مند هستید می تو انید به بلا گ دیگر من ( جرقه)برو ید به این ادرس: www.mahnaficy.persianblog.com \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه سوم آبان 1385 \|


	بینوا- زنده یاد دکتر کا سمی دی از رهی گذشتم و دید م به گو شه ای خلقی ستا ده اند و هیا هو به پا بود گفتم که این تجمع و غو غا برای چیست؟گفتند:بهر مردن پیری گدا بود. گفتم : چه نا م دارد و فر زند کیست او؟ گفتند:بی نوا - پسر بی نوا بود اشکم به دیده امد و گفتم شنا ختم این بینوا برادر بی چیز ما بود.--------------------------------------------- \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در سه شنبه دوم آبان 1385 \|


	ان خا نه - زند ه یا د دکتر مجد الد ین میر فخر ائی ان خا نه-دکتر مجدالدین میر فخر ائی -که در انگلستا ن تحصیلا ت پزشکی خو د را به پا یا ن برد- تا پا یا ن عمر در لندن به کا ر طبا بت مشغو ل بو د.همیشه ار زو داشت یکبا ر هم شذه برای دیدار پدر و ما دربه ایرا ن بیا یدو به زا دگاه خود رشت برود.این ارزو هر گز جا مه عمل نپو شید.ولی شا عر حضو ر خو درا در سر زمین ما دری به نیرو ی تخیل اینگو نه می دید. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------یک روز - دو با ره خا نه خوا هم رفت در خواهم زد: چو مرد بیگا نه خواهد پرسید:-(کیست پشت در؟) خوا هم پرسید: (کیست در خانه؟)---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------اری- یک رو ز خا نه خواهم رفت چو مرد - دیوانه دیوانه تری به خشم خو ا هد گفت: (او دیگر نیست توی این خا نه) ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------یک رو ز-دو با ره خا نه خواهم رفت اما...اما .. کجا ست ان خانه؟ نه مادر- نه پدر- نه در!ایا..همه چیز بود افسانه؟------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در سه شنبه دوم آبان 1385 \|


	یا ر من - کتا ب من کتا ب یار من و یا ر من کتا ب من است همین تسلی غمها ی بی حسا ب من است به رو شنا ئی فلک دیگرم نیا زی نیست که رو ی رو شن تو تو ما ه و افتا ب من است(کما ل اجتما عی جندقی - گلبا نگ) \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در سه شنبه دوم آبان 1385 \|


	هست ...و نیست -محمد علی عبر ت نا ئینی چو ن نور- که از مهر - جدا هست و جدا نیست عا لم همه ایا ت خدا هست و خدا نیست ما پر تو حقیم ونه او ئیم و هم او ئیم چو ن نو ر-که از مهر - جدا هست و جدا نیست در اینه بیند اگر صو رت خو درا ان صو رت ائینه شما هست و شما نیست هر جا نگری جلو ه شا هد غیبی است او را نتو ان گفت کجا هست و کجا نیست این نیستی هست نما را به حقیقت در دیده ما و تو بقا هست و بقا نیست جا ن فلکی را -چو رهید از تن خا کی گو یند گر و هی که فنا هست و فنا نیست هر حکم که او خوا ست براند به سر ما ما را اگر از ان حکم رضا هست و رضا نیست از جا نب ما - شکو ه وجود از قبل دو ست چون نیک به بینیم رو ا هست و رو ا نیست کو جرات گفتن که عطا و کرم او بر دشمن و بر دو ست چر ا هست و چر ا نیست درویش- که در کشو ر فقر است شهنشا ه پیش نظر خلق گدا هست و گدا نیست بی مهری و لطف از قبل یا ر به(عبرت) از چیست ندا نم که روا هست و رو ا نیست. \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در سه شنبه دوم آبان 1385 \|


	با و ر- از زند ه یا د سیا و ش کسرائی هر چند لو س انجلس نشینا ن به درستی یا د بو دی که در شان بزرگی چون زند ه یا دبه اذین - ناشد بر گزا ر نکر دند و لی د ر کا نا دا به همت دختر زنده یا دبه اذین(شهلا اعتما د زا ده) جلسه بزرگی انچنا ن که در خو ر هنر مندی چو ن به اذین بو د بر گزا ر شد ودر این جلسه شعر با و ر با صدا ی خو د شا عر(زند ه یا د سیا و ش کسرا ئی}که از یا را ن نزدیک به اذین بو ده است خو اند ه شد در اینجا متن شعر را می او رم: وین ذره ذره گرمی خا مو ش وا رما یک رو ز بی گمان سر می زند زجا ئی و خو رشید می شو د تا هست در زما نه یکی جا ن دو ستدا ر کی مر گ می تو اند نا م مر ا برد از یا د رو زگا ر بسیا ر گل که از کف من بر ده است با د اما من غمین " گلهای با د کسی را پر پر نمی کنم من مرگ هیچ عزیزی را با و ر نم ی کنم. \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در دوشنبه یکم آبان 1385 \|