مهمان
امروز دریا موج را به مهمانی ساحل برد
وبه من صداقت اموخت
امروز زمزمه ی شیرین جویبار-تشنگی گل را تفسیر کرد
وبه من راز محبت امو خت
درخت سایه ی سبزش را به جنگلها سپرد
وبه من کلید امانت سپرد
ابری سفید -نرم و اهسته- شکل گزفت و بالا رفت
قله ی کو ه را در اغوش گر فت
وبه من استقا مت امو خت
غنچه از صدای نوازش صبح بیدار شدوخندید
ومن رنگ امید را دیدم
در اشیانه کو چک گنجشک- جو جه ای در ارزوی پر واز
خطر را تجربه کردو اوج گر فت
وبه من قدرت ایمان امو خت
پروانه پیله ی تاریکش را شکا فت
با غرور بال گشود
وبه من "تولدی"دوباره امو خت
دستان ما پنجره های دوستی را گشوده اند
تا در کنار هم ستاره ها را بشمریم
|
+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در پنجشنبه نهم خرداد 1387
|