باران

X

باران

ادبیات و فر هنگ وهنر امروز


	تبریک سا ل نو تبریک سال نو فرا رسیدن نو رو ز بزگ را به ایرا نیان سر تا سر جهان شا دباش گفته - تندرستی - بهروزی و کا میا بی و شا دمانی همه انان را از دا دار بزرگ ارز و مندم امید وارم که هر روز تان نو رو ز با شد و نو رو ز تان پیروز ( محمود نفیسی - نو روز ۱۳۸۸) \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387 \|


	فهرست شماره نور و زی با ران فهرست شماره نوروز با ران زمزمه بهار- از دکتر مهدی حمیدی شیرازی ۱ بهار شا دی - رهی معیری ۲ بهار - رهی معیری ۳ همیشه بهار - ضیا ء قا سمی ۴ گل من-سیاوش کسرائی ۵ چهر شنبه سوری ۶ باز هم در باره چهار شنبه سوری ۷ بازهم در باره چها ر شنبه سو ری ۸ عید نو روز - عبدالله مستو فی ۹ رفتار های نما دین نو رو زی ۱۰ شعر نو روزی- از سعدی ۱۱ شعر نو رو زی - از مو لوی ۱۲ شعر نو روزی از خواجوی کر مانی ۱۳ شعر نو روزی- از فرو غی بسطا می ۱۴ برخی ائین های جشن سو ری ۱۵ سال نو مبا رک ۱۶ مر ان رو ز را نو روز خواندند- از فردوسی ۱۷ بوی بهار- از سیا وش کسرا ئی ۱۸ گل من ای بهار ازا دی - از سیا وش کسرائی ۱۹ ای بهار- از فریدون مشیری ۲۰ \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387 \|


	ای بهار- از فریدون مشیری- شماره نو روزی با ران-20 *ای بهار* *ای بهار* *تو پرنده ات رها* *بنفشه ات ببار* *می وزی پر از ترانه* *می رسی پر از نگار* *هر کجا رهگذار تست* *شاخه های ار غوان شکو فه ریز* *خوشه اقا قیا ستاره بار* *بید مشک زر فشان* *لشکر ترا طلایه دار* *بوی نر گسی که می کنی نثار* *برگ تازه ای که می دهی به شا خسار* *چهره تو در فضای کو چه با غ* *شعر دلنشین رو ز گار* *افرین افرید گار* *ای طلو ع تو* *در میان جنگل برهنه* *چون طلوع سرخ عشق* *چون طلوع سرخ عشق* *پشت شا خه کبود انتظار* *ای بهار* *ای همیشه خا طرت عزیز* *عا قبت کجا؟* *کدام دل؟* *کدام دست؟* *اشتی دهد من و ترا؟* *تو به هر کرانه گرم رستخیز* *من خزان جا ودانه پشت میز* *یک جهان ترانه ام شکسته در گلو* *شعر بی جوانه ام نشسته رو برو* *پشت این دریچه های بسته* *می زنم هوار* *ای بهار ای بهار ای بهار* \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387 \|


	گل من ای بهار ازادی - از سیا وش کسرا ئی- شماره نور و زی باران- 19 گل من - ای بهار ازا دی همه جا را گر فته رو ح بهار گرم رقص است لاله تبدار ای گل من تو هم شکوفه بر ار امده امده دوباره بهار! چون شقایق به جوش از دل کوه همچو نر گس به خنده بر لب اب نغمه سر کن بخوان دو باره به ناز زندگی را دو باره کن- اغاز! مز ده ام ده بگو که روز رسید شب سر امده به خنده شد خور شید! گل من- ای شکو فه شادی گل من- ای بهار ازادی! \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387 \|


	بوی بهار - از سیاوش کسرائی -شماره نوروزی با ران-18 بوی بهار ما درم گندم درون ان می ریزد پنجره بر افتاب گرمی اور می گشا ید خانه می رو بد - غبار ائینه ها را می زداید تا شب نو روز خرمی به خانه ما پا گذارد زندگی برکت پذیرد با شکوه خویش بشکفد در ما و سر سبزی بر ارد ای بهار ای میهمان دیر اینده کم کمک این خانه اما ده است تک در خت خانه همسایه ما هم برگ های تازه ای داده است گاه گاهی هم همره پر واز ابری در گذار باد بوی عطر نارس گلهای کو هی را در نفس پیچیده ام ازاد این همه می گو یدم هر شب این همه می گو یدم هر روز باز می اید بهار رفته از خانه باز می اید بهار زند گی افروز \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387 \|


	مر ان روز را نو روز خواندند-شماره نوروزی با ران-17 بفر کیا نی یکی تخت سا خت چو مایه بدو گو هر اندر شنا خت که چون خواستی دیو بر داشتی زها مون بگردون بر افراشتی چو خورشید تا بان میان هوا نشسته بر او شاه فرمان روا جهان انجمن شد بر تخت او ی فرو مانده از فره بخت اوی بجمشید بر گو هر افشا ندند مر ان روز را روز نو خواندند سر سال نو هر مز فرودین بر اسوده از رنج تن-دل زکین بزرگان بشا دی بیا راستند می و جام و رامشگران خوا ستند چنین روز فرخ از ان رو زگار به ما ماند از ان خسروان یا دگار چنین سال سیصد همی رفت کار ندیدند مرگ اندر ان رو زگار زرنج و زبدشان نبود اگهی میان بسته دیوان بسان رهی به فرمان مردم نهاده دو گوش زرا مش جهان پر زاوای نو ش چنین چون بر امد برین سا لیان همی تافت از فر شاه کیان جهان سر بسرگشته او را رهی نشسته جها ندار با فرهی (فردو سی) \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387 \|


	زمان تحویل سال به وقت لس انجلس-شماره نوروزی باران-16 سال نو مبارک زمان تحویل سال بوقت لس انجلس ساعت چهار و چهل و سه دقیقه با مداد روز جمعه سی ام اسفند ماه یعنی بیستم مارس ۲۰۰۹ می باشد. به امید انکه سال خوبی داشته با شید \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387 \|


	بر خی ائین های جشن سوری- شماره نو روزی با زان-15 بنا بر با ور ایرانیان هنگام جشن سو ری می با یست از خانه بیرو ن رفت و همپای دیگر مر دمان جشن گر فت و شاد و سر خو ش بود تا سال جدیدهمراه با شا دی و پیروزی با شد فر هنگ ایرا نی همواره ستا یشگر و پا سدار شا دی بو ده است در اینجا اشاره ای کو تاه داریم به بر خی مراسم مخصوص جشن سو ری که از دیر باز همزمان با شب چها رشنبه اخر سال انجام می شده است . با شد که زنده نگا ه دارنده و پا سدار این با ور ها و رسم های زیبا با شیم اتش افروزی غروب اخرین سه شنبه سال زمان مخصوصی برای اتش افروزی و پریدن از روی اتش است در این شب ایرا نیان در گو شه و کنار هر کوی و بر زنی- اتش های بزگ می افروزند ( هفت بو ته اتش به نشانه هفت فرشته و امشا سپند) و از رو ی ان می پرند و می خو انند: زردی من از تو سرخی تو از من ********** سرخی اتش مال ما زردی ما مال شما ********** گل چهار شنبه سو ری درد و بلا را ببری فال گو ش فال گو ش ایستا دن یکی دیگر از با ور هاست زنان یا دختران جوان ارزوئی می کنند پشت دیواری می ایستند و به سخنان رهگذران گو ش می دهند و سپس با تفسیر سخنانی که می شنوند پا سخ و مراد خود را می گیرند قا شق زنی رسم دیگر قا شق زنی است بدین گو نه که زنان و پسران جوان چا در بر سر می کنند روی خو د را می گیرند و به خانه همسا یگان و اشنا یان می روندصا حبخانه از اوای قا شق ها ئی که به کا سه می خورد در خانه را باز می کنند و اجیل چهار شنبه سو ری- شیرینی- شکلات نقل و گاه پول در کاسه انها می ریزد شال اندازی** در بسیاری رو ستا ها به خصو ص اذز با یجان و مر کز ایران- سران جوان از روی بام خانه نا مزذ خود شال به پا ئین می اندازند و دختران در گو شه شال شیرینی و اجیل و ...می گذارند این رسم را شال اندازی می گو یند . در رو ستا های لر ستان مردان جوان قبل از غروب اسب ها یشان را بیرون می اورند و نما یشی اجرا می کنند در شهر های دیگر- پسران برای ایجاد هیا هو دست به کا رها ئی شگفت انگیز می زنند کو زه های گلی را با باروت پر کر ده - فتیله ای در ان قرار داده ان را می کو بند تا سفت شود- سپس با افرو ختن فتیله اینگو نه به نظر می رسد که از کو زه اتش بیرون می جهد . گیلا نی ها خا کستر اتش افروزی جشن سو ری را با مداد چهار شنبه پای درخت ها می ریزند و با ور دارند که در خت ها با ور می شوند پختن اش خوردن اجیل چهار شنبه سو ری- کو زه شکستن و گره گشا و دفع چشم زخم و بخت گشا ئی و شب نشینی- همه از مراسم این شب فرخنده است \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387 \|


	چند شعر نو روزی- شماره نو روزی با ران- 14 عید امدو مر غان ره گلزار گر فتند وز شا خه گل داد دل زار گر فتند نوروز هما یو ن شد و روز می گلگون پیما نه کشان سا غر سر شار گر فتند فرو غی بسطا می \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387 \|


	شعر های نو رو زی- شماره نورو زی با ران - 13 خیمه نو روز بر صحرا زدند چار طا ق لعل بر خضر ا زدند لاله را بنگر که گو ئی عر شیان کرسی از یا قوت بر مینا زدند خو ا جوی کر ما نی \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387 \|


	شعر های نو رو زی- شماره نورو زی با ران- 12 اندر دل من مها دل افروز تو ئی یا ران هستند و لیک دلسوز تو ئی شا دند جها نیان به نو رو ز و به عید عید من و نو روز من امروز تو ئی جلال الدین مو لو ی \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387 \|


	چند شعر نو روزی- شماره نو روزی با ران-11 بر خیز که می رود زمستان بگشای در سرای بستان نا رنج و بنفشه بر طبق نه منقل بگذار در شبستان وین رده بگوی تا به به یک بار زحمت ببرد زیش ایوان اواز دهل نهان نما ند درزیز گلیم عشق پنهان بر خیز که باد صبح نو روز در با غچه می کند گل افشان خا مو شی بلبلان مشتا ق در موسم گل ندارد امکان سعدی \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387 \|


	رفتارهای نما دین نو روزی- شماره نو روزی با ران - 10 انسان در منا سک گذار نو رو زی که با مجمو عه رفتار های نما دین رمز گو نه همراه است در استحا له ای درو نی و بیرو نی - نخست همه تعلقات نا پا ک را و نا مقدس زند گی دنیو ی را که از سیا هی و تبا هی کهنگی بر خا سته از خود می زداید و دور می سا زد. سپس با نو شدگی زمان و سال و تکرار افرینش در طبیعت در سا حتی معنو ی و قدسی باز زاده می شود انگاه با نیرو و توانی تا زه برای پذیرش و ظا یف و قیود اجتما عی زند گی در یک سال دیگر- اما دگی می یا بد و ان را با سا ل نو اغاز می کند \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387 \|


	عید نو روز- شماره نو روزی با ران-9 بشر از خاک افریده شده و ما یه زندگی او هم از مو لدات خا کی است حیوان هم که کمک و مابه تنعم و رفاه زند گی او ست از خا ک خلق شده و از نبا تات که از خاک به عمل می اید زند گی می کند پس روز اول تجدید حیات نبا تات-برای انسان و حیوان و نبات هر سه عید است از ملل زنده و مر ده عالم فقط نیا کان ما بو ده اند که به این تکته طبیعی خلقت بر خورده نو روز را که بطور وا قعی روزی نو و تازگی زند گی مخلو قات جاندار و بی جان زمین است - عید ملی خود قرار دا ده اند بی جهت نیست که مرور ازمنه و دهور و تغیرات سیاسی و مذهبی و اجتما عی که نزذ سایر ملل عید های سا بق را از بین برد و اعیاد جدیدی به جای ان بر قرار کرده - در عید ملی ما نتو انسته است تغییری بدهد و تاریخ جهان پیر از تعیین تا ریخی که این عید در نزد ایرا نیان بر قرار شده - عا جز است. و ایرا نیان امر وز مثل ایرا نی های چند هزار سا ل قبل و حتی ارین های قبل تر از انها روز اول فروردین را که اولین روز اعتدال بها ری و یکسان شدن شب و روز و پیرایه بندی و خود ارا ئی نیم کره شما لی زمین است - عید می گیرند ملل امر وز عالم بو اسطه اختلا ط فر ا وان و پیدا شدن جهات جا معه زیاد در زند گی و در هم شدن سر حدات کشور ها بوا سطه اخترا عات تا زه ای که پیش امده است خیلی بهم نز دیک شده اند - چنا نچه با و جود قیود سیا سی و مذهبی و اجتما عی بخو اهند بیشتر بهم نزدیک شوند و برای این انز دیکی عید عمو می در کل دنیا بر قرار کنند بهتر از امرو ز نمی تو انند پیدا کنند عبدالله مستو فی \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387 \|


	بازهم در باره چهار شنبه سو ری - شماره نو روزی باران-8 سور و سوری در ادبیات فارسی به معنای میهمانی و جشن و رنگ سرخ و .. بکار رفته است نا صر خسرو می گوید: در سور جهان شدم ولیکن بس لا غر گشتم از سور زین سور زمن بسی بتر رفت اسکندر و اردشیر و شا پور گر توسن سور می روی رو روزت خوش باد و سعی مشکور مسعود سعد می گوید: وقت گل سوری خیز ای نگار بر گل سور می سوری بیار سور در شعر نا صر حسرو -میهمانی و سوری در شعر مسعود سعد معنی سرخ می دهد در گویش امروزی تهرا نی ها سور به معنای جشن و میهمانی به کار می رود بنا بر این می توان گفت: که چون در شب چهار شنبه اخر سال- اتش می افروزند و با بو ته های اتش زده- دل تیره تار و شب را روشن و سرخ فام می کنند- از این رو ان شب چهار شنبه سرخگین و اتشین -ویا اگر سور را به معنی جشن بگیریم یعنی چهار شنبه ای که با جشن و شادی همراه است \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387 \|


	بازهم در باره چهار شنبه سو ری - شماره نو روزی باران-7 جشنی را که بطور کلی چهر شنبه سوری می نا میم در هر گو شه ای از سر زمین ایران به نسبت تنو ع در مراسم و چگو نگی ا داب ان نامی مخصو ص می یا بد اما به هر وجه جشن چهار شنبه سو ری اصطلاحی رایج در همه جا ست و همین تنو ع خود تا ئیدی است بر این سنت ارزنده ملی (چها ر شنبه سو ری) تر کیبی است از چهار شنبه که پنجمین رو ر هفته است و سو ری که در معنی سوری سخن بسیار است بعضی زبا ن شنا سان را عقیده بر این است که سو ری فارسی از صفت پهلو ی سو ریکsurik گر فته شده است که سور به معنی سرخ است و گل سوری به معنی گل سر خ را هم از همین ریشه می دانند.سور را بصورت تر کیبی نیز داریم سرنا را که سازی است و تر کیبی است از سور با ضا فه نای به معنی ساز جشن در برابر کرنا +نای به معنی سا ز نبر د و همچنین سو ر دادن به معنی میهمانی دادن بکار رفته است در اصفهان چهار شنبه سو ری را چهار شنبه سر خی می گو یند و در بندر عباس اصطلاح چهار شنبه اخر را بکار می برند در ما زندران نیز غا لبا به این جشن اخر چها رشنبه می گو یند و مردم گر مسار نیز همین اصطلاح را بکار می برند و در گو یش مردم سمنان و گویش های کردی و لری و لکی نیز سور به معنی سرخ است اما در گو یش خوری که خود از اصیل ترین و غنی ترین گو یش های ایران مر کزی است sowrسور یاsohrبه معنی سرخ از surبه معنی جشن و میهمانی متما یز است. بر خی نیز سور و سو ری را از ریشه suiryaسو ئیریه می دانند که در زبان او ستائی چا شت ودر پهلوی و فارسی جشن و میهمانی معنی می دهد در شیراز نیز چهار شنبه سو ری را چها رشنبه اخر سال می نامند و در لاریجان به این جشن چها ر شنبه شوری می گویندو در اذر با یجان - گیلان و کر دستان اصطلا حات به اتش نز دیکتر می شود چنانکه در ار دبیل سه چهار شنبه اخر سال را جشن می گیرند الف - نوروز چهار شنبه(tuz) که توز به معنی رنگ تو سی است ب-کول چهر شنبه (kul)که کول یا کو له به معنی خا کستر است ج-گول چهار شنبه(gul) که گل چهار شنبه یا چهار شنبه اتشین معنی می دهد در گیلان نیز به ان گول گوله چهار شنبه می گو یند گل که به معنی مجازی اتش گر فته می شود- مفهوم تر کیبی نیز دارد مثل گل اتش یعنی اتشی که بطور کا مل سرخ و رو شن شده با شد یا اینکه می گو یند اتش گل انداخته است در مورد چوب یا زغالی که بطور کا مل سرخ شده با شد در نتیجه باید یاد اور شد که بر معنی چهارشنبه سوری چه معنی جشن چهار شنبه و چه به مفهوم چهارشنبه اتش یا اتشین به یک میزان می توان دلیل اورد زیرا نه اتش افروزی مخصوص چهار شنبه سوری است و نه تنها سنت این جشن.و بر این مفهوم قطعیتی نمی توان نهاد \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در دوشنبه بیست و ششم اسفند 1387 \|


	چهار شنبه سوری-شماره نوروزی با ران-6 *نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد* *عالم پیر دگر باره جوان خواهد شد* *چهر شنبه سوری* نوروز را گرامی می داریم. گذشست سالی را به سال دیگر ارج می نهیم. با سر افرازی می گو ئیم که این ما ئیم که هزاران سا ل افرینش انسان را جشن می گیریم با این چشم انداز که نو روز مان مخصوص یک روستا و یک شهر و یک منطقه نیست. بلکه در سر تا سر این سر زمین کهنسال همراه با جوان شدن جهان و اغاز دگر باره بر گردش طبیعت پای می کوبیم و دست می افشانیم. اگر فرهنگ غنی و اصیل مو جب پیو ستگی ایران و ایرا نی با شد نوروز شا هرگ این فر هنگ است با این همه چگونه چنین جشنی را بی مقد مه پذیرا می شویم؟ و این است که با جشن چهار شنبه سو ری به پیشو ازش میشتا بیم و مقد مش را گرامی می داریم این جشن هم اکنون در سر تا سر ایران زمین در اخر چها ر شنبه هر سال بر گزار می شود انچه مسلم است پیش از اسلام هم مراسم و اداب این جشن اجرامی شد- که مر اسمی بود که فقط برای استقبال از سا ل نووجشن نو رو ز-و یا ائین با زمانده ائین با ستانی جشن فر ور گان اما پس از گستر ش اسلام در ایران این ائین در اخرین چها رشنبه سال ثا بت شد- تا یا دگاری از مراسم با ستانی و کهن با شد گروهی نیز بر این رای اند که چون عرب ها چهار شنبه را روز نحسی می دانندکه۰(والاربعا-یوم ضنکو نحس)مراسم چهار شنبه سوری بر پا می شد ه است منو چهری دامغا نی می گوید: *چها ر شنبه که رو ز بلاست با ده بخور* *به سا تگین می خور تا به عا قبت گذرد* ایت الله خوانساری در کتاب (کلثوم ننه)می گویندکه:در سیزدهم صفر و چهار شنبه اخر صفر که در اصطلاح چهر شنبه سو ری گویند واجب است زدن سا زها-چون بلا از اسمان نازل می شو د وبه سبب زدن ساز ها دفع بلا می شود که دال بر پذیرش این اعتقاد است اما به قطع با ید دانست که جشن چهار شنبه سو ری نه برای رفع نحسی است و نه ائین ان تحت تا ثیر فر هنگ تا زی است. اگر چگو نگی و اعتقا دات این جشن در بعصی از منا طق از فر هنگ اسلامی رنگ پذیرفته است به دلیل دلبستگی عمیق ایرانیان به اسلام و تشیع و بزرگدا شت اما مان است. چه در بعضی منا طق ایران مراسم چها رسنبه سو ری در اخرین چهار شنبه ماه صفر بر گزار می شود و مو جب انجام چهار شنبه سو ری را نیز قیام مختار ثقفی به خو نخواهی حضرت حسین بن علی امام سو م شیعیان می دانند \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در دوشنبه بیست و ششم اسفند 1387 \|


	گل من ای بهار ازا دی- شماره نو روزی با ران -5 گل من ای بهار ازادی همه جا را گر فته رو ح بهار گرم رقص است لا له تبدار ای گل من تو هم شکو فه بر ار امده امده دو باره بهار! چون شقایق به جوش از دل کو ه همچو نر گس به خنده بر لب اب نغمه سر کن بخوان دو باره به ناز زندگی را دو باره کن اغاز! مز ده ام ده بگو که روز رسید شب سر امده به خنده شد خورشید! گل من - ای شکو فه شا دی گل من- ای بهار ازا دی! سیا وش کسرا ئی \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در یکشنبه بیست و پنجم اسفند 1387 \|


	همیشه بهار- شما ره نو رو زی با ران- 4 همیشه بهار در بهار زندگی منم اگر چه تمام زردی پا ئیز را در قلبم ریخته اند در افتاب رشد می کنم اگر چه قلبم را به یخبندان سپر ده اند در عشق تو نفس می کشم اگر چه هوای مان را به نفرت الو ده اند در تو زندگی می کنم که بهاری همیشگی هستی ضیا ء قا سمی \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در یکشنبه بیست و پنجم اسفند 1387 \|


	بهار-شماره نو روزی با ران-3 بهار نو بهار امد و گل سر زده چون عارض یار ای گل تازه- مبارک به تو این تازه بهار با نگاری چو گل تا زه-روان شو به چمن که چمن شد ز گل تازه - چو رخسار نگار لاله وش با ده به گلزار بزن - با دلبر کز گل و لاله بود چون رخ دلبر گلزار زلف سنبل شده از باد بهاری در هم چشم - نر گس شده از خواب زمستان بیدار چمن ازلاله نو رسته بود -چون رخ دو ست گلبن از غنچه سیراب بود - چون لب یار روز عید امد و هنگام بها ر است امر وز بوسه ده ای گل نو رسته - که عید است و بهار گل و بلبل - همه در بو س کنارند زعشق گل من -سر مکش از عا شقی و بو س و کنار گر دل خلق بود خوش- که بهار امد وگل تو بها ر منی ای لاله رخ گل رخسار خلق گیرند زهم عیدی اگر مو قع عید جای عیدی- تو به من بو سه ده ای لاله عذار رهی معیری \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در یکشنبه بیست و پنجم اسفند 1387 \|


	بهار شا دی- شماره نوروزی با ران -2 بهار شا دی بهار می گذرد- خیز و دست دلبر گیر به پای لاله و گل- دور عشرت از سر گیر کنون که باد صبا - چنگ زد به دامن سرو تو نیز دامن ان سر و ناز پرور گیر به رغم خا طر غم-همچو غنچه خندان باش به شادی رخ گل- همچو لا له سا غر گیر به یک دو جام- اگر در نیا مد از پا عقل زدست یار پریچهره جام دیگر گیر نسیم از رخ گل- داد خویش بستاند تو نیز از لب معشوق کام دل بر گیر ببوس از سر ان سرو سیمتن تا پای به پای او چو رسی - این رویه از سر گیر چو شرم چیره شود- با ده را پیا پی زن چو دو ست مست شود- بوسه را مکرر گیر دلا به پای امل راه خو شدلی بسیار رهی به دست طرب بار غم زدل بر گیر بهمن ما ه ۱۳۱۳ \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در یکشنبه بیست و پنجم اسفند 1387 \|


	زمزمه بهار - شماره نوروزی باران-1 زمزمه بهار بدلم از جنبش فروردین هوس ان طرفه نگار امد بزن ای مطرب-بزن ای مطرب که زمستان رفت و بهار امد همه جا زیبا همه جا رنگین همه جا گلبن -همه جا نسرین همه جا از جنبش فر ور دین چمن پزمرده ببار امد سر و صورت شسته گل از با ران چو عروسان خفته بگلزا ران به چمنز ا ران-به سمنزا ران بسحر اوای هزار امد همه جا زیور- همه جا دلبر همه جا شیرین- همه جا شکر همه جا مینا- همه جا اخگر که چمن امد- که نگار امد چمن و دشت و سمنان زیبا گل یاس و نستر نا ن زیبا بتکان زیبا-سخنان زیبا گل نو بشکفته عذار امد زگلان رو ئی- زهوا بو ئی زبتان مو ئی-زچمن جو ئی همه جا اوای پرستو ئی زیمین امد زیسار امد من و شیدا ئی - من و رسوا ئی من و زیبا ئی- من و خو د رائی تو و این اندیشه سو دائی که بهار اینگونه هزار امد چه زنی نیشم؟چه کنی ریشم؟ چه دهی پندم؟برو از پیشم که من از این نکته نیندیشم سرم زین گفته دوار امد دلم از اندوه و شکیبا ئی شده رسوا ئی- شده غو غا ئی سرم از ان دختر هر جا ئی همه شب کا نون شرار امد بزنم زین پس به لب یاری همه شب بو سی بچمنز اری چه خورم بیهو ده غم ماری که بدشمن با ده گسا ر امد سمنی جویم- چمنی جویم چو هوای بو س و کنار امد شنوم از پیر خرد پندی بنشینم پیش گلان چندی بزنم چون غنچه شکر خندی بر ان نر گس که خما ر امد زگلستان گلبن و نسرینی زلب او بو سه مشکینی زحمیدی گفته شیر ینی که زبحرش نغمه تار امد ۲۳/۱۲/۲۰ شیراز \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در یکشنبه بیست و پنجم اسفند 1387 \|


	امروز ای فرشته رحمت بلا شدی - از عارف قزوینی امروز ای فرشته رحمت بلا شدی خوشگل شدی قشنگ شدی دلربا شدی پا تا بسر کرشمه و سرتا به پای ناز زیبا شدی لوند شدی خوش ادا شدی خود سا عتی در اینه اطوار خود ببین من عاجزم از اینکه بگویم چه ها شدی به به چه خوب شد که گرفتار چون خودی گشتی و خوبتر که تو هم مثل ما شدی ما را چه شد که دست بسر کرده ای مگر از ما چه سر زد اینکه تو پا در هوا شدی دانم تو را مقام نبوت نه در خور است گر شرک یا که کفر علی الله خدا شدی نامت شفای هر مرض عا شقان شده است ای مایه حیات حدیث کسا شدی هر کس بدل زیارت کو یت کند هوس مشهد - مدینه- مکه شدی کر بلا شدی \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در یکشنبه بیست و پنجم اسفند 1387 \|


	چند رباعی از عطار نیشابوری جانا!نظری در دل درویشم کن یا چاره زجان چاره اندیشم کن این می دانم که خاک می باید شد گر خاک کنی خاک ره خو یشم کن ۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸ تا کی بی تو زاری پیوست کنم جان را زشراب عشق تو مست کنم گاهی خودرا نیست و گه هست کنم وقت ان است که در گردن تو دست کنم ۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸ چون باد زمن می گذری چه توان کرد چو خاک رهم می سپری چه توان کرد هر چند که با تو اشنا می گردم هر روز تو بیگانه تری چه توان کرد \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در جمعه بیست و سوم اسفند 1387 \|


	مست مست از عطار نیشا بوری مست مست عزم ان دارم که امشب مست مست پای کوبان کوزه دردی به دست سر به بازار قلندر بر نهم پس به یک سا عت ببازم هر چه هست تا کی از تزویر باشم ره نما ی؟ تا کی از پندار باشم خود پرست پرده پندار می با ید درید تو به تزویر می با ید شکست وقت ان امد که:دستی بر زنم چند خواهم بود اخر پای بست؟ سا قیا در ده شرابی دلگشا ی هین!که دل بر خاست می بر سر نشست تو مگردان دور-تا ما مرد وار دور گردون زیر پا اریم پست مشتری را خرقه از بر برکشیم زهره را تا حشر گر دانیم مست همچو عطار از جهت بیرون شویم بی جهت در رقص ائیم از الست \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در جمعه بیست و سوم اسفند 1387 \|


	میدونی؟ _{میدونی؟} _{در نگاهت میشه لبخند شدو گریست؟} _{با نوازشت میشه شرم شد و خندید؟} _{در اغوشت میشه بذر شدو روئید؟} _{در کلامت میشه طو فان شدو نسیم را شنید؟} _{در وجودت میشه خشم شدو بو سید؟} _{در کنارت میشه غرق شدو رسید؟} _{در دستانت میشه پزمردو روئید؟} _{با حصورت میشه بارون شدو تا بید؟} _{در سکو تت میشه چشمه شدو جوشید؟} _{در عبورت میشه طلوع کردو غروب را خرید؟} _{که با خیالت میشه خواب شدو پرید؟} _{با خا طراتت میشه مست کردو به شهر عشق رسید؟} _{کا ش میدا نستی.......................................................} _{مینا-۱۹/۱۲/۸۷} \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در جمعه بیست و سوم اسفند 1387 \|


	نوروز فرا می رسد نوروز بزودی فرا می رسد بهمین سبب مطالب متنوعی برای شماره ویژه باران فراهم شده ه که بزودی در باران خواهد امد در انتظار شماره نوروزی باران با شید \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه بیست و یکم اسفند 1387 \|


	کمی هم به خندید این دفعه فکر کردم برای قسمت کمی به خندید یک خا طره از دو ران دبرستان خود برایتان تعریف کنم : سال ششم ادبی بودم درسی داشتیم به نام (جغرا فیای اقتصادی ) یک روز که درس به جغرا فیای اقتصادی لهستان رسیده بود و ما می بایستی صنایع و صادرات لهستان را فراگیریم قضیه بس خنده داری روی داد طریقه درس دادن دبیرمان اینگونه بود که هر کس می بایستی صفحه ای از کتاب درسی جغرافیای اقتصادی به خواندو سپس دبیر در باره ان مبحث شرح و بسط می داد همانگونه که گفتم ان روز درس صنایع وواردات و صا درات لهستان بود و یکی از شاگردهای کلاس مشغول خواندن بود تا رسید به اینجا که یکی از صنا یع معروف لهستان ( شو رو ) است .پس از ان دبیرمان شروع کرد به شرح و بسط که بله - یکی از صنایع بسیار - بسیار معرو ف لهستان ( شورو) است که بسیار در اقتصاد لهستان اثر گذاشته است وشروع کرد به داد سخن دادن در باره ( شورو) پس از پایان این بحث شاگرد اول کلاس ما دست بلند کرد و گفت: جناب استاد این صنعت (ورشو) بوده که در اثر اشتباه چاپی کتاب جای (و ر} از اول کلمه با تغییری به اخر کلمه رفته است دبیرمان که غا فلگیر شده و در برابر حرف درست شاگرد اول کلاسمان نمی دانست چه جوابی بدهد از روی نا چاری گفت : اونهم میشه بنشین سر جات ! \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در دوشنبه دوازدهم اسفند 1387 \|


	بذر انتظار بذر انتظار اسمان در جشن قطره ها برای تو لد رنگین کمان در خشیذ دشت زشوق بو سه بهار خندید اقا قیا از عشق عطرش را به نسیم بخشید با ران از اسارت ابر پروانه از بستر نرم ابریشم گریخت قا صدک تن به باد سپرد و رها شد ومن معجزه مهر را دیدم که با بک نگاه خشم طوفان را شکست اکنون در کوچه های بهار-بذر انتظار می روید مینا ۱۲/۲/۸۷ \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در دوشنبه دوازدهم اسفند 1387 \|


	پس از زمستان بهار می اید پس از زمستان بهار می اید نیست تردید زمستان می گذرد وز پی اش پیک بهار با هزاران گل سرخ بی گمان می اید \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در جمعه نهم اسفند 1387 \|


	سهراب و گرد افرید- فردوسی سهراب و گرد افرید به نام خداوند جان و خرد کز ان بر تر اندیشه بر نگذرد خداوند کیوان و گر دان سپهر فروزنده ماه وناهید و مهر خداوند نام و خداوند جای خداوند روزی ده رهنمای دژی بود کش خواندندی سپید بدان دژ بد ایرانیان را امید نگهبان دژ رزم دیده هژ یر که با زور و دل بود و با تیغ تیر چو سهراب نزدیک ان دژ رسید هژیر دلاور مر او را بدید نشست از بر باد پای چو گرد ز دژ رفت و پو یان بدشت نبرد چوسهراب جنگا ور اورا بدید بر اشفت و شمشیر کین بر کشید یکی نیزه زد بر میا نش هژیر نیا مد سنان اند راو جایگیر سنان باز پس کرد سهراب شیر بن نیزه زد بر میا نش دلیر هنوز ان زمان کژ دهم خرد بود به خردی گراینده و گرد بود یکی خواهرش بود گرد و سوار عنان پیچ و مرد افکن و نامدار زنی بود بکردار گردی سوار همیشه بجنگ اندرون نا مدار کجا نام او بود گرد افرید که چون او بجنگ اندرون کس ندید بپوشید درع سواران جنگ نبود اندر ان کار جای درنگ نهان کرد گیسو بزیر زره بزد بر سر ترک رومی گره فرود امد از دژ بکر دار شیر کمر بر میان باد پا ئی به زیر به پیش سپاه اندر امد چو گرد چو رعد خرو شان یکی ویله کرد که گردان کدامند و جنگ اوران دلیران و کار ازموده سران که بر من یکی ازمون را بجنگ بگردد بسان دلاور نهنگ چو سهراب شیر او ژن او را بدید بخندید و لب را بدندان گزید چنین گفت کامد د گر با ره گور بدام خداوند و شمشیر و زور بپو شید خفتان و بر سر نهاد یکی ترک رومی بکردار باد بیا مد دمان پیش گرد افرید چو دخت کمند افکن او را بد ید کمان را بزه کرد و بگشاد بر نبد مرغ را پیش تیرش گذر سر نیزه را سوی سهراب کرد عنان و سنان را پر از تاب کرد بر اشفت سهراب و شدچون پلنگ چو بد خواه او کرد چاره به جنگ عنان بر گرائید و بر داشت اسب بیا مد بکردار اذر گشسب چوامد خروشان بتنگ اندرش به جنبید و بر داشت خود از سرش رها شد زبند زره موی او در افشان چو خورشید شد روی او \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در جمعه نهم اسفند 1387 \|


	شیرین شیرین از ان سوی کهستان منزلی چند که باشد فرضه دریای دربند زنی فر ماندهی از نسل شا هان شده جوش سپا هش تا سپا هان همه اقلیم اران تا به ارمن مقرر گشته بر فرمان ان زن پری دختی پری بگذار ما هی به زیر مقنعه صا حب کلاهی شب افروزی چو مهتاب جوانی سیه چشمی چو اب زندگانی به مروارید دندانهای چون نور صدف را اب دندان داده از دور دوشکر چون عقیق اب داده دو گیسو چون کمند تاب داده خم گیسوش تاب از دل کشیده به گیسو سبزه را بر گل کشیده نمک دارد لبش در خنده پیوست نمک شیرین نبا شد و ان او هست دو پستان جون دو سیمین نار نو خیز بر ان پستان گل پستان درم ریز به چشم اهوان ان چشمه نوش دهد شیر افکنان را خواب خر گوش سر زلفی زناز و دلبری پر لب و دندانی از یا قوت و از در رخش نسرین و بو یش نیزنسرین لبش شیرین و نامش نیز شیرین "نظا می" \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در جمعه نهم اسفند 1387 \|


	امید از ا- ط امید زیبا تر از جهان امید ای دوست در عالم وجود جهانی نیست هر عرصه را بهار و خزانی هست در عرصه - امید خزانی نیست صد بار زهر یاس مرا می کشت گر پاد زهر من نشدی امید در تیرگی رنج رهم بنمود بش شام تیره تا بش این خورشید تا ان زمان که شهپر بوم مر گ بر جا یگاه من فکند سا یه در کا رزار زندگی ام بادا از جا دوی امید بسی مایه \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در پنجشنبه هشتم اسفند 1387 \|


	معنای زندگی- ا-ط "معنای" زندگی در این جهان که گرم ستیزند- هست و نیست پرسی اگر که زندگی ما برای چیست؟ گویند تو را-که نیست برای قلندری هنگامه زمان گذراندن به بیخودی سر تا سر حیات گرفتن به سر سر ی از بهر جمع خواسته و ساز و برگ نیست از بهر مرگ و هستی ان سوی مرگ نیست نی بهر ماتم است- نه از بهر اصطراب نی تن زدن زرنج و هراسیدن از عذاب معنای زندگی است -نه از شا خسار عمر با رعشه های بیم- در ا و یختن به از خواری کشیدن از همه در گیر و دار عمر از بهر انکه عمر شود اندکی دراز معنای زندگی است نه ارامش خموش نی با نگ های و هوی- به گرد و جود خویش نی پا کشیدن است زمیدان کار و کوش نی راه کار و کوش- گزیدن به سود خویش معنای زندگی است نبردی که از ان نبرد از بند وا رهند کسانی که بند ه اند بهروز تر زیند- کسا نی که زنده اند \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در پنجشنبه هشتم اسفند 1387 \|


	"ان"جا ودان از ا-ط "ان" جا ودان در این عمر گریزنده که گو ئی جز خیا لی نیست تو "ان" جاودان را در جهان خود پدید اور که هر چیزی فراموش است و ان دم را زوالی نیست در ان انی که از خود بگذری از ننگ خود خواهی بر ائی بر فراخ روشن فردای انسانی در ان انی که دل-دل رانده از وسواس شیطا نی روانت شعله ای گردد فرو سوزد پلیدی را بدرد موج دود الود شک و نا امیدی را به سیر سال ها با ید تدارک دید ان - ان را چه صیقل ها که با ید داداز رنج و طلب- جان را به راه خویش پای افشرد و ایمان داشت پیمان را تمام هستی انسان گرو گان چنان انی است که بهر ازمون ارزش ما- طرفه میدانی است در این میدان اگر پیروز گردی گویمت- گر دی وگر بشکستی ان جا-زودتر از مرگ خود - مردی \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در پنجشنبه هشتم اسفند 1387 \|


	به نسل های بی نهایت که در رحم تا ریخ خفته اند! نسل های بی نهایت که در رحم تاریخ خفته اند! به عزیز ترین -به روح و جانم به کودکان میهنم ایران به انا نی که می توانند مرا "شرم" بخوانند زانچه بر انان می گذرد! به نسل های بی نهایت که در رحم تاریخ خفته اند! تو ای کودک رنگها و شا دی ها تو ای طرا وت تو ای تنفس عطر اگین با تو ام ای پو یا ئی! تو ای امید و لبخند های نا شنا خته و تو ای شیطنت های شیرین که هستی را معنا می بخشی! من به تو می نگرم-من به تو می اندیشم تو در من شکو فه می شوی و رویا های شیرین تو در من می جنگند قطره - قطره من با تو یگانه می شوم من با ور می شوم! و زمان در میا ن من وتو ذوب می شود و مکان چون بیگانه ای بر ما چشم می دوزد رو یا های تو به هزا ران زبان می سرایند و به هزا ران ملودی نا شنا خته تا رهای عشق را می نو ازند اری رو یا های تو به هزاران لباس خویش را می ارایند اری ای امید! هستی از رو یا های من و تو می جو شد و انی از خلقت بی پا یان خویش نمی ایستد- خلقتی که در ان زیبا ئی ها به رقصی عر فانی مشغو لند- و من و تو و ما را به به سر وری یگانه می خوانند! اری ای امید من گیلا سها ی همزاد سرخ امید را بر پیکر شا خه های نو جوان تو می اویزم! مهندس سهراب مژده- اسپند ماه ۱۳۸۷ \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در پنجشنبه هشتم اسفند 1387 \|


	نیم نگاهی به درد اهل قلم از شرافت-حرمت و پاکی قلم سخن ها گفته اند از برای و فا داری و وظا یفش به درستی صداقت و خدمت به مردم حدیث ها نقل کرده اند چه جان های پا کی در این راه کشته شده اند و حتی به سختی راه می اندیشم به عیان در می یابم اراده و عزمی پولا دین می خواهد. \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه هفتم اسفند 1387 \|


	بیا نیه ما دوباره بر خاسته ایم تمام مسئله اینجاست و بوی حضورما دردنا کترین اتفا قی است که خون برخی کینه ها را به جوش می اورد ادامه مطلب \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه هفتم اسفند 1387 \|


	میلیونر زاغه نشین برنده هشت حایزه اسکارشد فیلم (میلیونر زاغه نشین ) به کارگردانی دنی بویل موفق به دریافت ۸ جابزه از جمله بهترین فیلم و کارگردان در هشتاد یکمین دور ه ّجوایز اسکار شد \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در چهارشنبه هفتم اسفند 1387 \|


	ذخیره-از مینا ذخیره بوی اسرار نیمه شب می اید ومن مست در محراب وضو با شراب دانه های سا ده تسبیح به اسارت عصیان کرده اند صدای ایه های عشق می اید دانه های تسبیح ایمان اوردند و از بند گریختند و رها شدند ...........اواز رود مو قع رفتن چه بود؟ ....................امید ابشار برای رسیدن چه بود ؟ "سپید مشکی من " انصاف داشته باش بهانه تو برای ذخیره قا صدک چه بود؟ مینا ۶/۱۲/ ۸۷ \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در سه شنبه ششم اسفند 1387 \|


	در خواست سیا نور از دارو خانه در خواست سیانور از داروخانه خانمی وارد داروخانه می شه و به دکتر داروساز میگه که به سیانور احتیا ج داره! دارو ساز میگه واسه چی سیا نور می خوای؟ خانمه تو ضیح می ده که لازمه شو هرش را مسموم کنه.چشم های داروسازچهار تا میشه و میگه:خدا رحم کنه-خانم من نمی تونم به شما سیا نور بدم که برید و شوهرتان را بکشید! این بر خلاف قوا نینه!من مجوز کارم را از دست خواهم داد..هر دوی ما را زندانی خواهند کردو دیگه بد تر از این نمیشه! نه خانوم شما حق ندارید سیا نور داشته با شید و حد اقل من به شما سیا نور نخواهم داد.بعد از این حرف خانمه دستش را می بره دا خل کیفش و از اون یه عکس میاره بیرون -عکسی که در اون شو هرش و زن دارو ساز ه توی یه رستو ران داشتند شام می خوردند. دارو ساز به عکسه نگاه می کنه و می گه:چرا به من نگفته بو دید که نسخه دارید؟! نتیجه اخلا قی: وقتی به داروخانه می رویداول نسخه ی خود را نشان بدهید \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در دوشنبه پنجم اسفند 1387 \|


	بیان عشق از زبان یک ریا ضی دان منحنی قامتم-منحنی قامت ابروی توست خط مجانب بران-سلسله گیسوی اوست حد رسیدن به او-مبهم و بی انتها ست بازه تعریف دل-در حرم کوی دوست چون به عدد یک تو ئی من همه صفر ها ان چه که معنی دهد قا مت دلجوی توست پرتو خورشید شدمشتق از ان روی تو گرمی جان بخش او جزئی از ان خوی توست بی تو وجودم بودیک سری وا گرا نا حیه همگراش دایره روی تو ست (پرو فسور هشترودی) \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در دوشنبه پنجم اسفند 1387 \|


	یک قطره- از مینا یک قطره یک قطره یک قطره شوق یک قطره شا دی برای ابی شدن رنگ اسمون یک قطره امید یک قطره با ور برای رها شدن روح چشمه یک قطره لبخند یک تبسم برای رویا شدن خواب عشق یک قطره دوستی برای بر گ های سبز سپیدار یک قطره پرواز برای با ل های مشتا ق روانه یک قطره شبنم برای رسیدن قا صدک بر ای من قطره ای سپید از رنگ شب قطره ای برای یک اغاز بیاور مینا-۳۰/۱۱/۸۷ \|+\| نوشته شده توسط محمود نفیسی در پنجشنبه یکم اسفند 1387 \|