ایرج میر زا شا عر  بر  جسته و توانا از این دسته است  که  در شعر زیر ظا هرا  در مقا م طنز   و مسخر ه و نه از روی  عمد  اصطلا حا تی به کا ر  برده  که فهم ان جز برای  ا ن کس  که  فرا نسه می دا ند میسر نیست.بسکه در"لیور{زمستان}وهنگام "لته{تابستان}  "       دو سیه{پر و نده} کردمو"کارتن{جزوه دا ن} "ترته{مطرح کردن}               بسکه  "نت"{یا د داشت} دادم و "انکت" {با ز جو ئی   - باز پرسی}کردم                              اشتباه"بروت"{نا خا لص}و "نت"{خالص}کردم               سو زن ا ور دم و سنجا ق  زدم" پونز"{میخ مخصو ص که با ان   نقشه و عکس به  دیوار   می زنند} و" پنس" {گیرّه} به او را ق زدم                  "ادا مه  دا ر د"