| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
ان شنیدستی که ابلهی با زیرکی گفت کاین والی شهر ما گدائی بی حیاست گفت چون با شد-ان کز کلا هش تکمه ای صد چو ما را رو ز ها بل سا لها برگ ونواست گفتش ای مسکین غلط اینک از اینجا کر ده ای ان همه برگ و نوا دانی که انها از کجاست؟ در و مروارید طو قش اشک طفلان منست لعل و یا قو ت ستا مش خون ایتام شماست او که تا اب سبو پیو سته از ما خواسته است گر بجوئی تابه مغز استخوانش از نان ما ست خواستن کدیه است خواهی عشر خوان خواهی خراج زانکه گر ده نام با شد یک حقیقت را رواست چو ن گدائی چیز دیگر نیست جز خوا هندگی هر که خوا هد گر سلیما نست و گر قا رو ن گداست |
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم شهریور 1385ساعت 19:39 توسط محمود نفیسی
|
|
||
|
|
درباره |
|
|
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ |
||
|
|
پیوندهای روزانه |
|
|
نوید نو فرهنگ وادب (عشق جاودان) آرشیو پیوندهای روزانه |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||