| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
بز رگی دا د یک در هم گدا را که هنگا م دعا یا د ار ما را یکی خندید و گفت این در هم خرد نمی ارزید این بیع و شرا را روان پا ک را الو ده مپسند حجا ب دل مکن رو ی و ریا را مکن هر گز به طا عت خو د نما ئی بر ان زین خا نه نفس خو د نما را بزن دز دان را ه عقل را راه مطیع خویش کن حرص و هوی را چه دا دی جز یکی در هم که خوا هی بهشت و نعمت ار ض و سما رآ؟ تو نیکی کن به مسکین و تهی دست که نیکی خو د سبب گردد دعا را از ان معنی پز شکت کر د گر دو ن که بشنا سی زهم درد و ذوا را مشو خو د بین که نیکی با فقیران نخستین فرض بو د دست اغنیا را به و قت بخشش و انفا ق پر و ین نبا ید داشت در دل جز خد ا را |
||
|
+
نوشته شده در دوشنبه دهم مهر 1385ساعت 15:25 توسط محمود نفیسی
|
|
||
|
|
درباره |
|
|
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ |
||
|
|
پیوندهای روزانه |
|
|
نوید نو فرهنگ وادب (عشق جاودان) آرشیو پیوندهای روزانه |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||