|
|
|
|
|
در قطعه معرو ف به مناظره(شننیده اید میا ن دو قطره خون چه گذشت) پر وین منا ظره دو دیدگا ه را در بر خورد طبقا تی بر سر گذری مجسم می کند قطره خو نی که از دست تا جوری چکیده است اصرار داردکه با قطره دیگری که از پا ی خا ر کنی است بیا میزد و قطره بزر گتر ی را بسا زند و لی قطره خون پا ی خا ر کن زیر با ر نمی رود. به خنده گفت میا ن من و تو فرق بسی است تو ئی ز دست شهی من ز پا ی کا ر گری تو از فرا ق دل و عشرت امدی به وجود من از خمید ن پشتی و زحمت کمری تو از فرو غ می نا ب سرخ رنگ شدی من از نکو هش خا ری و سو زش جگری |
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه هجدهم مهر 1385ساعت 21:49 توسط محمود نفیسی
|
|
||