| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
شب را نوشیده ام وبر این شا خه های شکسته می گریم مرا تنها گذار ای چشم تبدار سر گر دا ن ! مر با رنج بو دن تنها گذار. مگذار خوا ب و جودم را پرپرکنم. مگذار از با لش تا ریک تنها ئی سر بر دا رم و به دا من بی تا ر و پو د روءیا ها بیا و یزم. سپیدی ها ی فریب رو ی ستو ن های بی سا یه رجز می خو ا نند طلسم شکسته خو ا بم را بنگر بیهو ده به زنجیر مر وا رید چشمم او یخته او را بگو تپش جهنمی مست! او را بگو:نسیم سیا ه چشما نت را نو شیده ام. نو شیده ام که پیو سته بی ارامم. جهنم سر گر دان ! مرا تنها گذار. |
||
|
+
نوشته شده در پنجشنبه بیستم مهر 1385ساعت 13:56 توسط محمود نفیسی
|
|
||
|
|
درباره |
|
|
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ |
||
|
|
پیوندهای روزانه |
|
|
نوید نو فرهنگ وادب (عشق جاودان) آرشیو پیوندهای روزانه |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||