لیک دو ر از سایه ها               بی خبر از قصه دلبستگی ها شا ن    از جدائیها از پیو ستگی ها شا ن       جسمها ی خسته ما در رکو د خویش     زند گی را شکل می بخشند.                                      شب به رو ی جا ده نما ک ای بسا گفته ام با خود                         زند گی ایا درو ن سا یه ها ما ن رنگ می گیرد؟   یا که ما خو د سا یه های سا یه ها ی خو یشتن هستیم؟گرد ها ری تیکو می گو یدبه نظر من مهمترین شعر این اثر سعر دنیا ی سا یه ها   است که یک شعرسمبو لیکی است و در ان عنصرجدیدی بکا رفته است . شا ید این شعر تحت تا ثیر نو ل  بوفکو ر صا دق هدا یت که برای سا یه خو د نوشته  سرو ده با شد. این نسبت را قسمت پنجم شعر به ثبو ت می رسا ند که بر نقش بوفکو ر پا ی می فشا رد( بخشی از این قسمت در بعضی از دیو ان ها ی شعر فرو غ نیا مده است ازجمله دیوا ن کا مل فرو غ چاپ الما ن ازانتشا را ت نوید)در هر صو رت قسمت پنجم چنین شرو ع می شو د:همچنا ن شبکو ر                                   می گریزم رو ز و شب از نو ر            تا نتا بد سایه ام بر  خا ک     دراتا ق تیره ام با پنجه لرزان       را ه می بند م به رو زنها                می خزم در گو شه ای تنها       ای هزا ران رو ح سر گردا ن           گرد من لغزیده در تا ریکی     سا یه من کو؟این شعر شبا هت ها ی زیادی به حا لا ت هدا یت دا رد وقتی که تنهای تنها در اتا ق خا نه اش نشسته با شد. دو سمبو ل تا ریکی و سا یه کا ربرد دیر پائی دا رند.هر دو یک چیز هستند یعنی تا ریکی و لیکن این عنصر همیشگی سا یه را می بلعد فرو غ راجع به ما هیت سا یه به سوءال می نشیند:زند گی ایا درو ن سا یه ها ما ن رنگ می گیرد؟                   یا که ما خو د سا یه های سا یه های خویشتن هستیم.به دنبا له شعر تو جه کنید.ای هزا را ن رو ح سر گردان   گرد من لغزیده در اموا ج تا ریکی سا یه   من کو؟    نو ر وحشت می در خشددر بلو ر با نگ خامو شم سا یه من کو؟      سا یه من کو؟(بقیه شعر را در قسمت بعد به خو انید)