|
|
|
|
|
مر گ من رو زی فرا خو اهد رسید در بها ری رو شن از امو اج نور در زمستا ن غبا ر الو د و دور یاخزا نی خا لی از فر یا د و شور مر گ من رو زی فر ا خو اهدرسید رو زی از این تلخ و شیرین روززها رو ز پو چی همچو رو زان دگر سا یه ای زامرو ز ها -دیرو زها دیدگا نم همچو دا لا نها ی تا ر گو نه ها یم همچو مر مر های سرد نا گها ن خو ابی مر ا خو اهد ربود من تهی خو اهم شد از فریا د و درد می خزند ارا م رو ی دفترم دستها یم فا رغ از افسو ن شعر یا د میا رم که در دستا ن من رو زگا ری شعله می زد خو ن شعر خا ک می خو اند مر ا هر دم به خو یش می رسند از ره که در خا کم نهند اه شا ید عا شقا نم نیمه شب گل برو ی گو ر غمنا کم نهند.(بقیه شعر را در قسمت دو م به خو انید) |
||
|
+
نوشته شده در شنبه بیست و نهم مهر 1385ساعت 20:20 توسط محمود نفیسی
|
|
||