یقین کر دمی مر گ اگر نیستی است  --از این و رطه خو د را رها نیدمی          بدا ن عر صه پهن بی از دحا م                                  خر و با ر خو د را کشا نیدمی                                                      به جسم و به جا ن هر دو ان مر دمی                                          زهستی رسن بگسلا نیدمی      --در این قلعه شو م ذات الصو ر       به تحقیر دا من فشا نیدمی          مر این معد ن خا ر و خس را به     جا ی    بدین-خو ش علف گله ما نیدمی!-----------------------------