۵۲ سال پیش تعدادی از افسرا ن تحو ل خو اه و مردم دو ست مابه دنبال کو دتا ی ۲۸ مرداد ۱۳۳۲به خون خفتند.مرتضی کیوان -نویسنده -شاعر- و رو زنا مه نگا ر ایران نیز در کنا ر چنین افسرا نی در برابر جو خه اعدا م قرار گرفت.یا دش گرا می با د.بهمین سبب بزو دی در با ران در با ره او مطا لب مفصلی خو اهیم نو شت  . شما را به خو اند ن این سلسله مقا لا ت می خو انیم.ودر اینجا شعری راکه احسا ن طبری در با ره او سرو ده است می او ریم:به شا عر شهید-مر تضی کیو ان----------------------------------------------------------------------ای شا عر ی که شمع جو انبت شد خموش                               در زیراسما ن غمین سپیده دم-                    بیشک  نبو د  جا ن تو غا فل زسیر کا ر-      رو زی که هشته ای به سیل طلب قدم -  قلبی که بو دمنبع الها م شعر و زا ز-        از جو ر خصم شد گل پو لا د مامنش-          چشمی که بو د پر زنگا هی زما نه سنج                   او یخت مر گپر ده تا ری زر و زنش-                        طو فا ن و ز ید-شا خه نو خیز تو شکست ازباغ      عمر - بر گ و جو د تو شد جدا   رفتی بدا ن دیا ر کز ان با ز گشت نیست-      وان خا ندا ن و خا نه تهی شدزکد خد ا -  پروانه ا ی که            شیفته شمع رو شن است-پر و ا ندا رد انکه بسو ز د وجودخو یش      شا عر که هست           عا شق انو ا ر زند گی        تا کا م مر گ سر نکشد از سرو د خویش                  انکس که شو ر بخت ترا خو اند  بر خطاست            زیرا نبرد راه سعا دت - سعا دت است           زیبائی و جو انی و رزم تو رست                و ان شعر اخر ین که        سرو دی شها دت است