|
|
|
|
|
ما در عزیزم- یا ر و همسر عزیزم-خو اهر عزیزم به دنبا ل سر نو شت و سر انجا م خو د می رو م.همه شما برای من عزیز و مهربان بو دیدو چقدر به من محبت کر ده اید اما من نتو انستم -نتو ا نسته ام جبرا ن کنم .اکنو ن که پا ک و شریف می رو م -دلم خندا ن است که برای شما پسر- دو ست و شو هر و برا در نجیبی بو ده ام- همین کا فی است دو ستا نم زند گی ما را ادامه می دهند و رنگین می سا زند. همه را دو ست دا رم زیرا زندگی پا ک و نجیبا نه و شزا فتمندا نه را می پرستید ه ام . زن عزیزم یا دت با شد که (عمو تیغ تیغی)تو را ه را تا به اخر طی کرد. خو اهر م درسش را در دا نشکده ادا مه بدهد.ما دم با هما ن صفا ی نیر و دهند ه خو د مشو ق او خو اهد بود . کسا نی که از من طلب دا رند و من نتو انستم قر ضشا ن را بدهم و دینم را ادا کنم مر ا به بخشند. پو ری جا ن دلم می خو اهد به فکر دل درد خو د با شی و اقدا م کنی که از این درد کمتر رنج ببری زیرا همیشه مر ا نا را حت می کردو رنج می داد . زند گی را دو ست تر بدار و ان را پا ک و خو ب ادا مه بد ه یقین دا شته با ش انسا ن نیرو ی همه معنو یت ها را در خو د احسا س می کند . تما م شعر ها ی خو ب و حسا سی که خو اند ه ام و با هم خو انده ایم در دل ما نند غنچه نغمه می زندو می تر ا و دو چقد ر خو ب بو د شعر ها ئی را که به من جا ن می بخشید یک با ر دیگر هم با زبا ن خو دم می خو اندم اما اکنون شعر زند گی را می خو انم که سر و دش به همه ما لذت و ا قعی را می بخشد. همه خا نو ا ده ما ن را دو ست می دا رم و از هر کسی که به من مهر و لطف داشته است چقدر تشکر دا رم . خو ا هر م با هر که می خو اهی با ش و با خو د با ش. بهتر ین شرط سلا مت نفس و عزت زندگیبه خو د احترا م گدا شتن است .در این لحظا ت تما م عو ا طف حقشنا سی ام نسبت به ما در م و تو و پو ری جا نم در دل و ذهنم متجلی استو با یا د شما و همه خو بان زندگی را به صو رت دیگر ادا مه می دهم .بو سه های بیشما ر برا ی همه یا را ن زندگ ام. مر تضی کیو ان سه و نیم بعد از نیمه شب دو شنبه ۲۶ مهر ۱۳۳۳ |
||
|
+
نوشته شده در شنبه ششم آبان 1385ساعت 18:38 توسط محمود نفیسی
|
|
||