باران - شعری از شاعر خوب ژاله اصفهانی

ادبیات و فر هنگ وهنر امروز

	شعری از شاعر خوب ژاله اصفهانی
خراب گسته دلم از خرابی ایران فکنده منظر این ملک اتشم برجان به شهر پر گل شیراز رفتم و دیدم زدرد چهره مردم بود چو برگ خزان به چشم خویش دیدم که کو دکا ن فقیر خورند هسته خرما به شهر ابا دان در ان مکا ن که طلای سیاه ما شب و رو ز رو د به خانه بیگانگا ن چو اب رو ان چراغشان نبو د شب به کلبه تا ریک اگر چه مر کز نفت است خاک خو زستان از این منا ظر غم خیز در شگفت ام من که درد این همه بد بخت کی شو د درمان چرا نبا ید خو شبخت با شد این مالت؟ چرا نبا ید شا داب با شد این بو ستان؟
+ نوشته شده در شنبه یکم اردیبهشت 1386ساعت 19:49 توسط محمود نفیسی \|

	درباره
محمود نفیسی لیساس روز نامه نگاری وادبیات و زبان فارسی از دانشگاه ا دبیا ت تهران همکاری با مجلات سخن و تحقیقات روز نامه نگاری


RSS POWERED BY BLOGFA.COM