ایثار یعنی کذشت از جان و مال و خو یشاو ند و امنیت شخصی و اسو دگی و مقام "- به خاطرعدالت و حقیقت به خاطرمنا فع جامعه .این حد اعلای فداکاری  انسا ن نو عی است. یعنی هنگامی که انسا ن خو درا در تا ریخ تکا ملی قبیله انسانی خو د"-حتی به بهای نبو دن  مستحیل می کند این حد اعلای تجلی  انسا نیت او ست این ...خاص انسان است                                                                                                           زندگی را یک بار به انسان داده اند زندگی انسان خو د به خود کو تاه است.زندگی حتی در سخت ترین حا لتش زیبا ست . در وجو د انسانی  جا ذبه نیرو مندی به سو ی زیستن و جود دارد  لذا ایثا ر هستی خو د یکی - یکی  از  با لا ترین گذ شت ها ست که یک انسان به خاطر ارمان خو د می کند و چون کاری بسیا ر دشوار است  کا ر هر کسی نیست . لذا احساس احترام و علا قه و محبت عمیق همنو عان را بر می انگیزدو در دیدگان شکو ه و عظمتی دارد. در نبرد دشوار انقلا بی از همان اغاز (ایثار جان} به حساب با ید گذاشته شود . کسانی که در جنبش شر کت می کنند گاه در کو ی و بر زن - گاه در داد گا ه های  صحرائی- گاه پس از به اصطلاح داد رسی - به عنوان  جانی و خائن  و کسی که خو ا سته است نظم  اجتما عی را  برهم زند کشته می شو د     دار - تیر با ران -سو زا ندن- سر بریدن -نا بو د کردن با برق و گاز - نا بو د کردن تدریجی با دشواری ها ...چنین است برخی اشکا ل متدا و ل اعدام    ستم کا را ن گا ه در این زمینه - در جستجو ی تشفی خا طر تفنن نیز کر ده اند ومرگ های  مهیبی افریده اند   (کا لیگو لا) امپراتو ر  نیمه دیوانه رم می گفت:کاش همه رم یک گردن می شد تا من به ضرب تیر قطع می کردم. نرون مسیحیان را نفت الو د کرد و از ان ها مشعل        سا خت .روند تکاملی جامعه به ایثا ر نیا ز دا رد . درست است که بهبو د  دائمی افزار های تو لید و ارتناط و با لا بردن سطح معرفت  در تکا مل جا معه مو ئثر است ولی این سیر به خودی خو د نمی تو اند تحول ژرف و بنیا دین نظام اجتما عی را  در فواصل زما نی نسبتا کو تاه تحقق بخشد. لذا در برابر تحو ل  نا خو د اگا ه      جامعه - تحول اگا هانه  به دست انقلا بیو ن انجا م می گیرد که وجو د خو درا پلکا ن تکا مل می کنند.مارکس  جمله  عمیق و زیبا ئی دا رد :خداوند تکا مل ـنو ش دارو ی خو د را در کا سه سر  شهیدان می اشامد.عمل لر زا ننده شها دت و ایثار - پرده در و رسوا گر  ستمکا را ن است و نیروی معنوی عظیمی بو جو د می او رد   سد ترس را میشکند و درس می دهد.این ویژه انسان استو اگر اشکالی از ان در جا نو ران  دیده  می شو د     غریزی و نا خو د اگا ه است و در نزد انسان است که به مر حله حما سی شگرفی رسیده است.