در استانه مرگ - ما نی به شا پو ر گفت :در و یرانی سرای وجو د من- ابا دانی عالمی است.                    کا رگر امریکائی {جو هیل} در پای دار گفت:خمو شی مرگ من رسا تر از ان با نگی است که اکنو ن خفه اش می کنید.شعله هائی که عین القضا ت-جیو ردانو -و یا ن هو س را خا کستر سا خت . سر انجام کا خ           فئو دا لیسم و اشرا فیت را سو زاند. نام منصو ر حلا ج  به نقطه یک الهام مقدس  بدل شد.نام حسین شهید        میلیو ن ها نفر را  به نبرد علیه یزیدان زمانه بر انگییخت و بر می انگیزد. ایثا ر این نا بو دی ظا هری جسم انقلا بی - هجو م وتعرض و الهام غریبی برای دشمن است. خسرو رو زبه تو انست با  ایثا ر خو د - سد انحطاط و تسلیم را در جامعه ما متو قف کند. اری تکا مل به این پله نیا ز دارد ایثا ر پله این تکا مل است !    ایثار - حتی در بی سر و صدا ترین و گمنام ترین شکل ان  در بیشه زما نه گم نمی شو د واثر  می   بخشد و ان رو  زفرا می رسد که هر خلقی  فهرست شهیدان و شکنجه دید گان و به خا طر خواست حقیقت علمی و         عدالت اجتما عی - رنجه شدگان  را تا اخرین فرد تنظیم کند و تجلیل نما ید انه در خا طره بشر ابدی هستند و سزنده این ابدیت اند.اینها  تبار انسا ن های نو عی - انسان های انسا نیت ساز - انسا ن های غیر خو اه و      فارغ از سو دا گری هستند که پیکا ر خو درا ذر هیمه کو ره مقدس تکامل انسا نی سا خته اندودر این کو ره می سو زند تا به پیکر تمدن ما گر ما بخشند. ما رکس می گو ید:اگر انسان در جسم خو د فا نی است . درعمل  تا ریخی خو د با قی  است.حا فظه تا ریخ پهنا و ر است  ستم و نبرد علیه ستم فرا مو ش شدنی نیست.           شهیدان  زنده اند  و در ختان  ایستا ده می میرند. ایثا ر گران لعن ابدی خو د را بر  دشمن بشریت با کا روان   تا ریخ همراه می برند. خو ن ها و اشک ها نمی خشکد