(قسمت پنجم) و قتی دو با ره حوا س خو در ابه دست او ردم . خو د را در یک غار تیره و تا ریک یا فتم . هیچکس اطرا فم نبو د . هوا خفه و      گر فته بو د . و نفس کشیدن بطو ر فزاینده ای مشکل و دشو ار بو د  . نمی دا نستم کجا هستم  ولی بطو ر یقین می دا نستم که اینجا لا نه یک سگ نیست. می خواستم درجائی با شم و ما نند یک سگ بدو م و به خزم و پا رس کنم  و لی تمام بدنم درد می کرد و با یک طنا ب به جا ئی بسته شده بو دم . بنا بر این نمی تو انستم حر کت کنم  . افکا رم به معبد مترو که بر گشت . جا ئی که پدر خو انده ام  خدائی با یک دست گم شده -در جا یگاه وا قعی خو د نشسته بو د  تحت هر شرایطی و هر اتفا قی که بیا فتد مجبو ر بو دم به معبد بر گردم ومهم نیست که چقدر درد دارم .                   هنو ز یک سگ بو دم و می خو استم  پارس کنم و گا ز بگیرم  طنا ب را از و سط پا ره کردم و به معبد رها شده برگشتم (پا یا ن)