تبليغاتX
باران - تیر با را ن شده
ادبیات و فر هنگ وهنر امروز

صفیر چند تیر-                                                                                                                                                                   پیکری خو نین بر خا ک                                                                                                                                                       ستا رهءی خا مو ش می شو د                                                                                                                                                سر با زها اندیشنا ک با ز می گردند                                                                                                                                         سنگی-                                                                                                                                                                              دسته گلی                                                                                                                                                                           دشنامی-                                                                                                                                                                            قطره اشکی-                                                                                                                                                                       تمسخری-                                                                                                                                                                           خا کستری زاتش ..                                                                                                                                                               ستا ره خامو ش شد -                                                                                                                                                             باد خاکستر را پرا کند ...                                                                                                                                                       همین؟                                                                                                                                                                               خا مو ش شد؟                                                                                                                                                                      اینطو ر خیا ل می کنی پس گو ش کن؟                                                                                                                                      درنیمه ها ی یک شب سرد                                                                                                                                                     باد سخت                                                                                                                                                                            با پنجه های استخو انی شا خه ها ی خشک  بر                                                                                                                                   شیشه پنجره ضرب می گیرد                                                                                                                                              زن نیم عریان                                                                                                                                                                       زن شو هر مرده..                                                                                                                                                                 از خو اب می جهد                                                                                                                                                                او                                                                                                                                                                                جنبش خامو ش ما نده را                                                                                                                                                        در شکم خو یش احسا س می کند                                                                                                                                              احسا س میکند                                                                                                                                                                     که زنجیر یک نسل - نا گسستنی است -                                                                                                                                      و یک و جو د - تیر باران شده                                                                                                                                                  ویک و جو د - در گو ر جای گزیده                                                                                                                                           از اعما ق شکمی هم اهنگ گریه طفلی                                                                                                                                       اهنگ زندگی دارد...                                                                                                                                                             خیا ل می کنی- برادر من -                                                                                                                                                     فریاد رفیق تیر با را ن شده ما                                                                                                                                                   تنها از قلب معشو قش بر می خیزد

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1386ساعت 14:55  توسط محمود نفیسی  |