|
|
|
|
|
خوانند گان چند ی قبل در (باران) داستا ن سگ اثر (با جین) با بر گردان من را خو اندند اینک خانم مهرنو شُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُُ کیانی شادنویسنده فرزانه نقدی بسیا ر جا لب و خواندنی بر این داسنات نو شته اند که ان را می خو انید این داستان بیان حقیقتی تلخ است حقیقتی که محد و د به زمان و مکان خا صی نبو ده و نیست ونخواهد بو د .چرا که ما به دنیا می ائیم در حا لیکه نمی دو نیم محل تو لد مو ن در کدام نقطه از زمین خا کی خد است. بی گنا ه چشم با ز می کنیم و بسیا ری از ما در پر قو دست و پا می زنیم و تعدا دی در میا ن گو نی های زبر و پر از ات و اشغا ل های بد بو . تعدا دی از ما مو رد دست نو ازش مهر بانی قرار می گیریم وتعدادی نو ازش خصمانه و تا زیا نه شلا ق را به جو ن می خر یم . ما به دنبا می ائیم در حا لیکه نمی دا نیم تفا وت انسانها در چیست؟ و گمان داریم همه یک سا نیم اما لینجا انجا که بو دیم نیست انجا یک حا کم دا شتیم که عا دل بو د - اینجا هزار حاکم دا ریم که به نام او تقسیم ارا ضی می کنند و زیبا رو یان و شیک پو شا ن را در نقطه بالا و زشت رو یان و بد لبا سان را زیر نقطه صفر قرار می دهند . در خاک زمین یکی گل میشه و یکی خار یکی گل میشه از خاک و یکی گل میشه از مر دا ب - دا ستا ن سگ بیا ن دردهای انسانی است که خدا او را مقا م داد و گفت همه به او سجده کنند او با این باو ر پا به هستی گذاشت اما در دنیا خبری از سجده نبو د . دنیا محل عبو ر است. اما گا هی کفش عبو ر به پا ی دا ری و گا هی برهنه پا ئی و راه رفتن در این خا شا ک اسا ن نیست اما خدای معبد که خدای قلب ما ست نخوا ست که ادمی خو دش را پست و حقیر شما رد حقارت و زبو نی به لباس کثیف نیست زبونی و حقارت به نداری و سیاهی و کو تاهی قد نیست . زبو نی و حقا رت در این است که بگو ئیم او ن ادم شریف به ظاهر ادمه و من سگ اون ادم هستم . اما برای خداوند او سگ هست و ما ادم . وقتی در هر شرایطی خدا در دلی زنده با شد خداوند به اون قلب استو اری و به زخم دل اون کس مرهم مهر میدهد. بطو ری که تکیه گا ه و پنا گا هش را خدا می داند و بس و هیچ با ز گشتی به جز اغو ش خدا ندا رد.اگر این را تبعیض به دانیم این نه فقط د ر بین انسانها بلکه در حیو انات هم اینگو نه است. سگی در خانه ای مجلل و سگی و لگر د و او اره (بقیه در بخش ۲) |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه بیستم خرداد 1386ساعت 13:13 توسط محمود نفیسی
|
|
||