تبليغاتX
باران - - رندی های من-2
ادبیات و فر هنگ وهنر امروز
اگر کسی حرف نفت  را بزند - اصلا نمی گذارم سو ا لش تما م شو د - می گو یم :صد بشکه داریم .اگر بگو یند : چا ی چی؟ جوا ب می دهم :  فرا وان ...۱۵۰ جعبه چای بزرگ خریدیم  و گذا شتیم کنار                                                                                                      اخر  خریدن و کنا ر گذاشتن یعنی چه ؟...اگر قرار باشد ادم اذو قه اش را انبار کند  که کا ر با چند کیلو و چند بسته و چند جعبه و اینجور حر فها که حل نمی شو د! ... باری- امثا ل ما باز هم شکر گدار با شند چونکه گر فتا ری ما چند گو نی و چند بسته و چند کیلو راه میفته - اما ان بیچا ره هائی که از ترس گران شدن  باید اذو قه ها تهیه کنند  وکنا ر بگذارند - مجبو رند چند تا  اپا رتمان  و یلا و مقداری اتو مبیل  و چند با غ و ابا دی بخرند  وکنا ربگدارند باید چه خاکی به سربریزند                                                                                                                  من شخصا هیچ چیز را انبار نمی کنم  اما پریروز  از ترس گرانی کاری کر ده ام که با ید اعتراف کنم . من هر رو ز از خانه تا محل کا رم با     اتو بو س رفت و امد می کنم و پریروز هم مانند روزها ی دیگر  سو ار اتو بو س شدم - اما دیگر پیا ده نشدم . بلیط  فرو ش امد سراغم :-           ببخشید هشت راه تا اخر خط رفتیم و بر گشتیم - اما شما  پیا ده نشدید و خیا ل پیا ده شدن ندارید ؟ گفتم :                                                        یه بلیط دیگه ام پا ره کن  ..... تا اخر شب  همینجا هستم!       چرا ؟   گفتم :به شرطی میگم  به کسی نگی !....چون شنیده ام  که نر خ اتو بو س می خواد  گرو نتر شه -می خوام تا ارزو نه  سی چهل دور با د ل راحت سو اری کنم  !                              (پا یا ن )
+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم تیر 1386ساعت 12:1  توسط محمود نفیسی  |