شاید کسی به پرسد اگر شعر نو نا مانوس و غریب است چرا باید سروده شود ؟ جواب انست که ما از سا ختن اتو مبیل او لیه نا گزیریم   تا به اتو مبیل زیبای امروزی برسیم .که رجحان ومزیت ان بر تخت روان اراسته پیشینیان مسلم است چنانکه روز نخستین که ارابه اتشی و بخاری اختراع شد هیئت ظاهر و صدای دلخراش و کندی  رفتاران - انرا از کالسکه های مزین شش اسبه براق و تند رو و زیبا - پست تر جلوه می داد ولی هیچ نا دانی نبو دکه اتومبیل را از کالسکه  در مر حله ی تکامل وسائط نقلیه عقب تر بداند                                   با ید نه پنداشت که شا عر خواسته است بعرو ض قدیم شعر بگوید و نتوانسته است -و نباید قیاس ارزش یابی را مفا هیم او لیه کهن قرار داد . باید اشعار را با ندازه های تازه فکر و قضاوت  سنجید و اگر هم بر انها عیب و نقصی وارد باشد باید این عیوب و نقا ئص از این طریق سنجش مکشو ف شده با شد نه از راه دیگر.احسان طبری