تبليغاتX
باران - سپیده دم یک روز تا بستانی و یک اسب سفید قشنگ دو ست داشتنی از ویلیام سا رو یان ترجمه محمود نفیسی
ادبیات و فر هنگ وهنر امروز
ما سوار بودیم و پسر عمویم مراد می خواند و با وجود انکه هرکس می دانست ما هنوز در روستای قدیمی هستیم  حداقل بنا بر اینکه بعضی از    همسا یگان وا بسته به طایفه ما بو دند .  ما گداشتیم  اسب تا مدتی که احساس می کند و دوست دارد  شتا بان برود.                                        سر انجام پسر عمویم مرا د گفت:به پر پا ئین می خوام تنها سوار شم                                                                                                    پرسیدم میذاری منم تنها سوارشم ؟                                                                                                                                              پسر عمو یم گفت: این دیگه به اسب مر بو ط میشه- به پر پا ئین                                                                                                        گفتم اسب می ذاره  !                                                                                                                                                              او گفت:معلوم میشه !  فراموش نکن من قلق اسبها  دسستمه!                                                                                                              گفتم : در هر حال تو همراه اسبی همچنان که من .                                                                                                                          گفت :به خا طر سلا متی  خودت می گم - به این امید که چنین باشه - بپر پا ئین .                                                                                   گفتم : خوب- ولی یا دت باشه که تو به من قول دادی بذاری منهم تنها سوار شم.                                                                                     از اسب پا ئین پریدم و پسر عمویم مراد با پا شنه پا یش به اسب لگد زد و فریاد کرد vazire(وزیر) بدو - اسب روی دو پایش بلند شد و حره کشید و نا گهان و یکهو با هیجان شرو ع به دویدن کرد و این دل پذیر ترین چیزی بو د که در عمرم دیده بودم . پسر عمویم مراد سوار بر اسب با شتاب از روی عرض مرزعه ای با علف خشک و نهر های ابیاری عبور کرد . و پنج دقیقه بعد خیس عرق بر گشت .خور شید داشت بالا می امد        گفتم : حالا دیگه نوبت منه که سوار شم - پسر عمویم مراد از اسب پا ئین امد و گفت: سوار شو  .   برای  لحظه ای ترس و حشتنا ک و غیر قابل  تصوری را تجربه کردمو اسب حر کت نکرده بود  پسر عمویم مراد گفت: منتظر چی هستی؟یه لگد   به زن به  پهلو ش  ما باید پیش از انکه کسی بیدار شه - اسبو بر گردونیم ( ادامه دارد)                                                           
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم شهریور 1386ساعت 13:58  توسط محمود نفیسی  |