تبليغاتX
باران - شعری برا ی یک زندانی
ادبیات و فر هنگ وهنر امروز
 تو  رخت زندان تنت  ومن تماشا کنم                                            چگونه  با دشمنت  به دوستی تا کنم                                            تو   رخت زندان  تنت ومن تماشا کنم                                             تو رخت زندا ن  تنت و من خمو ش                                               قسم به زن نازنم  اگر محا با کنم                                                  اگ ر چه تلخ است  حق  نمی توا نم نهفت                                      زبان با یدم      که اشکا را کنم                                                     زبا ن سرخ مرا    غم  سر  سبز  نیست                                            به پا ی حق می رو م  زسر چه پر وا کنم                                        ببین  دل تنگ من   خدا ی  خو بم  بگو                                            که  با کدامین دعا    دو دست با لا  کنم؟                                         زنور    یک ایه   بس      که باگلی  روشنی                                      به شا م زند انیان   در یچه ای  وا کنم                                           گرو ه دور از خدا   مدار جهل اند   و ظلم                                       خدای من   کا فرم اگر  مدا را کنم                                               هزار یو سف ببین    به بند اینا ن اسیر                                             نه  مو جب لعنتی   که بر زلیخا کنم                                               نه  با عث   تهمتی   که گر گ  را  بسته اند                                    بگو از این گناه   که را مبرا   کنم؟                                                  ببین  که  با بند یا ن  برادران  زمان                                                  چه  کر ده اند از ستم   چگو نه   حا شا کنم؟                                    به حکم  دیوا ن بلخ   چه نا روا ها   رواست                                      نقیض احکا مشا ن   بیار که امضاء  کنم
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1384ساعت 0:43  توسط محمود نفیسی  |