بوی جنگل   تازو  تر هم چو می مستی دهنده    بر درختان  می زدی پر           هر کجا  زیبا     پرنده بر که ها ارام   و ابی   برگ وگل  هر جا نما یان چتر نیلو فر   درخشان      افتابی   سنگ  ها   از اب   حسته       از    خزنده  پو شیده تن را بس وزغ انجا  نشسته   دم بدم در  شور  و غوغا              رود  خا نه   با دو صد  زیبا   ترانه  زیر پا های  در ختان  چر خ میزد   چرخ میزد هم چو مستان چشمه ها   چون     شیشه های    افتا بی نرم وخوش در جوش و لرزه توی ان ها سنگ ریزه    سرخ وسبز و زرد   و ابی با دو پای کو دکانه می دویدم هم چو اهو  می پریدم  از سر جو       دور می  گشتم ز خانه می پراندم  سنگ  ریزه  تا دهد  بر اب لر زه  می کشا نیدم به پا ئین شا خه های  بید مشکی  دست من می    گشت رنگین از تمشک  سرخ ومشکی می شینیدم    از پرنده داستا نهای   زبانی از لب باد وز نده راز های  زند گانی   هر چه   می دیدم در انجا  بود دلکش   بود  زیبا شاد بودم   می   سرودم      روز    ای   روز دل  ارا داده ات   خور شید درخشان این چنین  رخسار زیبا ور نه بو دی زشت   وبی   جان     این  درختان   با همه  سبزی  وخوبی گو  چه   می  بو دند جز  پا های   چوبی  گر   نبودی  مهر  درخشان   روز  ای  روز دل   ارا گر دل ارا ئیست   از خور شید  باشد ای درخت   سبز وزیبا        هر جه    زیبا ئیست  از  خور شید باشد   اندک  اندک    رفته  رفته    ابر ها   گشتند  چیره       اسمان   گر دید     تیره        بسته   شد   رخسار   ه   خور شید    رخشان         ریخت   با ران    ریخت    با ران  چر خ ها می زد  چو دریا  دانه  های   گرد   با ران پهن  می  گشتند  هر جا  برق   چون    شمشیربران       پاره می کرد   ابر  ها را  تندر  دیوانه   غران     مشت  میز د     ابر ها را روی     برکه            مرغ ابی از میانه          از    از  کنا ره با  شتا بی           چرخ   میزد  بی شماره  گیسوی       سیمین  مه   را        شانه  میزد دست با ران  باد ها    با   فوت   خوا نا  می  نمو دنش    پریشان  سبزه    در زیر   در ختان رفته  رفته     گشت   دریا توی  این دریای   خروشان  جنگل  وا رونه   پیدا     بس  دل ارا   بود  جنگل   به   چه   زیبا   بود   جنگل  بس  ترانه     بس فسانه   بس فسانه      بس  ترانه  بس   گوا را  بود  با ران    به  چه     زیبا   بود   با ران  می  شنیدم اندر این  گوهر فشانی      راز  های    جا و دانی             پند  های   اسما نی   بشنو     از  من    کودک   من    پیش چشم  مر د   فر دا  زند  گا نی   خواه          تیره         خوا ه    روشن      هست   زیبا      هست   زیبا        هست    زیبا           مجدالدین  گیلانی     لندن       ژوئیه۱۹۴۰