از انقلاب تا ازادی
دریا خروشید
خلقی به لب اوای گلرنگ رهائی
با مشت پولادین و عزم اهنین
ازسینه ی این موج جوشید
خیزابه هائی کز دل دریا بر امد
سیلی گران شد
این سیل شور انگیز سرشار از تهور
ازانقلاب امد به ازادی گرایید
این خیزش-این پیوستگی-این پایداری
رنگ لهیب سرکش اتشفشا نست
گفتی که در انبوه این امید واران
خورشید عالمتاب تابید
وز سینه هاشان
گلبانگ ازادی تراوید
میشد دراین مردم دل خورشید را جست
میشد زباغ روشن این شرزه شیران
بی هیچ تردید گل امید را چید
اینان به رزم مردمی - دریا دلانند
اینان سراپا اتشند اتشفشا نند
دردانه فرز ندان ایرانند اینان
خیل دلیرانند اینان
۲۸ خرداد ماه ۱۳۸۸
|
+| نوشته شده توسط
محمود نفیسی در جمعه پنجم تیر 1388
|
